ันตรายแห่งนี้อีก
ราชาหุ่นกล่าว “สิ่งที่ข้าเพ่งเล็งเอาไว้แล้วนั้นหนีไม่รอดหรอก!”
“เฉียนซี…”
ที่แห่งนี้ไม่ปลอดภัย จะต้องรีบไปให้ไว
มู่เฉียนซีกล่าว “เฟิงอวิ๋นซิว เจ้าไปก่อน! ข้าไม่เป็นอะไรหรอก ข้าต้องพาชิงอิ่งออกไปจากเทือกเขาเมฆามืดอย่างปลอดภัย”
“ข้าไม่เป็นอะไร แต่ไอ้ราชาหุ่นนั่นมันจะเอาชีวิตของเจ้า!”
ขอเพียงแค่เฟิงอวิ๋นซิวได้จ้องมองใบหน้านี้ของนาง เช่นนั้นแล้วก็จะไม่เคยโกรธนางเลย
แต่ทว่าตอนนี้เป็นเพราะชิงอิ่งนางจึงไม่สนใจความปลอดภัยของตนเอง ในดวงตาสีเหลืองอำพันนั้นมีเปลวเพลิงที่กำลังปะทุดีดขึ้นมา
ถ้าหากว่าเป็นนางจะทำอย่างไร? เขาจะไม่กล่าวคำว่าไม่ออกมาอย่างแน่นอน
แต่ผู้ที่อยู่ตรงหน้านั้นไม่ใช่นาง หากแต่เป็นเฉียนซี เขาจะต้องหยุดยั้ง!
ไม่นานนักเงาร่างสีเขียวก็ได้พุ่งเข้ามา
ในขณะที่ราชาหุ่นกำลังไล่ตามมานั้นก็ได้พบความลับหนึ่งของชิงอิ่งเข้า
“หุ่นเชิดตัวหนึ่งกลับมีหัวใจ มันช่างน่าสนใจจริง ๆ เกรงว่าความลับทั้งหมดของเจ้าคงจะอยู่บนหัวใจดวงนั้นกระมัง!”
ดวงตาของชิงอิ่งได้กลายเป็นเย็นยะเยือกไปอย่างมาก หัวใจของเขานั้นเฉียนคือผู้ที่มอบให้
นอกจากเฉียนแล้วเขาจะไม่มอบมันให้แก่ผู้ใดอย่างแน่นอน!
บึ้ม!
พวกเขาทั้งสองได้ต่อสู้กันที่กลางอากาศในเทือกเขาเมฆามืดอีกครา สู้กันเสียจนฟ้าดินมืดมัว
พวกเขามีพลังในการต่อสู้และพลังป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุด ถึงขนาดที่ว่าไม่สามารถสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวด
เฟิงอวิ๋นซิวกล่า
