ได้รีบพุ่งเข้ามา
“สวะเช่นนี้ยังคิดที่จะทำร้ายนายของข้าอีก”
ตูม!
“บัวแดงพิฆาต!” กระบี่มังกรเพลิงวาดโค้งที่กลางอากาศ ดอกบัวแดงดอกหนึ่งได้ร่วงจากกลางอากาศไปทางโหวหมิง
พลังความสามารถของโหวหมิงนั้นมากกว่ามหาจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่หก การโจมตีในครั้งนี้มิได้โจมตีถูกตัวเขา แล้วก็มิได้สร้างผลกระทบใดแก่เขาเช่นกัน เขามุ่งฝ่าเข้าไปทางมู่เฉียนซีอย่างดุดัน
“หัตถ์มืด!” พลังวิญญาณอันพุ่งพล่านได้ม้วนตัวเข้าไปทางมู่เฉียนซี
แต่มู่เฉียนซีกลับหลบมันไปได้!
โหวหมิงตะลึงงัน ผู้ที่เป็นเพียงระดับจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่หกผู้หนึ่งสามารถที่จะหลบการโจมตีของเขาไปได้
มู่เฉียนซีแค่นยิ้มพร้อมกล่าว “ทักษะวิญญาณของเจ้าอ่อนแอยิ่งนัก”
“หากไร้ซึ่งหุ่นเชิด ความสามารถในการต่อสู้ของเจ้าก็ไม่เท่าไรนัก ถึงแม้ว่าเจ้าจะเป็นมหาจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่เจ็ดก็ตาม”
คนของสำนักหุ่นปีศาจสามารถที่จะควบคุมหุ่นเชิดให้ทำการต่อสู้ได้ และรับมือกับผู้ที่อยู่ในระดับขั้นเดียวกันได้อย่างง่ายดาย
แต่ทว่าดูเหมือนพวกเขานั้นจะพึ่งพาหุ่นเชิดมากเกินไปนัก ทันทีที่ห่างจากหุ่นเชิดไปพลังการต่อสู้กับผู้บำเพ็ญภูตหรือผู้ฝึกวรยุทธ์นั้นกลับไม่เพียงพอ
โหวหมิงกล่าว “สาวน้อย อย่าได้ทะนงตนไป ถึงแม้ว่าจะไม่มีหุ่นเชิด แต่การประมือกับเจ้าก็เป็นเรื่องที่ง่ายดายนัก”
มู่เฉียนซีพุ่งขึ้นไปกลางอากาศ นางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “ผู้ที่ทะนงตนนั้น คือเจ้า!”
มู่เฉียนซีได้ต่อส