“หยิงเซีย เชื่อพี่ชายของคุณ เขารับมือได้ดี ไม่ต้องห่วง!”
ก่อนที่ Chen Yingxia จะพูดจบ Su Yuqi ก็จับมือของ Chen Yingxia แล้วพูดว่า
Yingxia ไม่ได้พูด แต่เธอไม่มีความหวัง เธอได้ยอมจำนนต่อชะตากรรมของเธอแล้ว!
หลังจากนั้นไม่นาน ข้างนอกก็เริ่มมืดแล้ว Tang Hongying ก็กลับมา!
“เฉินผิง พวกคุณจะออกไปทานอาหารเย็นกับครอบครัวของป้าคนที่สองในภายหลัง ปฏิบัติต่อผู้ต้อนรับฤดูร้อน!”
Tang Hongying กล่าวกับ Chen Ping
“นั่นเฉินโกวจื่อ?” เฉินผิงถาม
Tang Hongying ผงะ แต่ตอบสนองอย่างรวดเร็วและพูดว่า: “ตอนนี้ Chen Gouzi ก็ไม่ธรรมดาแล้ว เขาเป็นหัวหน้าใหญ่ และคุณไม่สามารถเรียกเขาว่า Chen Gouzi เมื่อเราพบกันอีกครั้ง มันไม่สุภาพ!”
“ถ้าฉันไม่เรียกเขาว่า เฉินโกวจื่อ แล้วเขาชื่ออะไร? เมื่อพบเขาในภายหลัง ฉันอยากจะ…”
“คุณป้า ไปบอกแม่ผม เราจะไปถึงที่นั่นทันที…”
ก่อนที่เฉินปิงจะพูดจบ เฉินหยิงเซียรีบพูดกับถังหงหยิง
“งั้นก็รีบๆ หน่อย อย่าให้คนรอ…”
Tang Hongying จากไปหลังจากพูด!
Tang Hongying เดินกลับมา Chen Yingxia มองที่ Chen Ping และพูดว่า: “พี่ชาย พ่อแม่และป้าของฉันไม่รู้ ฉันพูดเสมอว่าฉันเต็มใจที่จะช่วยพวกเขาจากความกังวล!”
Chen Ping มองไปที่ Chen Yingxia ผู้มีเหตุผลตั้งแต่อายุยังน้อย และตบหัวของ Chen Yingxia ด้วยสายตาสมเพช: “Yingxia ไม่ต้องกังวล จากนี้ไปจะไม่มีใครบังคับให้คุณทำในสิ่งที่คุณทำไม่ได้ ‘ ไม่ชอบพี่อยู่ที่น
