องมู่เฉียนซีเคลื่อนไหวเข้าไปในกลุ่มหุ่นเชิดเหล่านี้ นางกำลังสังเกตหุ่นเชิดเหล่านี้อย่างจริงจัง แม้ว่ารูปลักษณ์จะเป็นมนุษย์ แต่หน้าตากลับไม่น่าดูเอาซะเลย
ตาลึกเป็นโพรง แต่ละตัวเป็นเครื่องจักรในการสังหารอย่างสมบูรณ์ แตกต่างกับชิงอิ่งมาก
ตูม ปัง ปัง!
ผู้อาวุโสของตำหนักตงจี๋เหล่านี้ล้วนแต่ถูกอากาศพิษทั้งหมด ลำพังเพียงแค่ความแข็งแกร่งของเหล่าองครักษ์ซวนนั้นยากมากที่จะต้านทานการโจมตีของสำนักหุ่นปีศาจได้
ในช่วงเวลาอันน่าหวาดเสียวเช่นนี้ มู่เฉียนซีก็ไม่อยากทรมานคนเหล่านี้อีกต่อไปแล้ว
ทว่า นักปรุงยาของตำหนักโอสถเหล่านี้คอยเอาแต่หลบอยู่ด้านหลังตั้งแต่การต่อสู้ได้เริ่มขึ้นแล้ว
พวกเขาคิดตามหลักเหตุผลว่าตนเองเป็นถึงนักปรุงยาผู้สูงส่ง จะต้องอาศัยการปกป้องการคุ้มครองจากผู้บำเพ็ญภูตและผู้ฝึกยุทธ์ ไม่ต้องเข้าร่วมการต่อสู้อันโหดร้ายก็ได้
หากนักปรุงยาเหล่านี้สามารถทำให้พวกเขาต้านทานอากาศพิษได้ การจะปกป้องคุ้มครองพวกเขาก็เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว
ทว่า ความจริงแล้วพวกเขาไม่มีประโยชน์อันใดเลย นึกไม่ถึงว่าจะให้คนอื่นมาปกป้องคุ้มครองเช่นนี้อีก ผู้อาวุโสสูงสุดดูถูกเหยียดหยามนักปรุงยาเหล่านี้มาก
ผู้อาวุโสสูงสุดมองไปที่มู่เฉียนซีและกล่าวว่า “สาวน้อย…”
คำขอร้องยังไม่ทันออกมาจากปากผู้อาวุโสสูงสุด จู่ ๆ เข็มยาเข็มหนึ่งก็พุ่งออกไปปักเข้าที่แขนของผู้อาวุโสท่านหนึ่งที่อยู่ข้างกายผู้อาวุโสสูงสุดที่กำลังต่อสู้อยู่กับหุ