่หุ่นเชิดสัตว์ตัวนั้นพุ่งออกไป จู่ ๆ เสียง ตูม! ก็ดังสนั่นขึ้น
เงาร่างสีเขียวร่างหนึ่งขวางหุ่นเชิดสัตว์ตัวนั้นเอาไว้ และมืออันเรียวยาวงดงามอย่างสมบูรณ์ของเขาในตอนนี้ก็ได้จับขาตะขาบตัวนั้นเอาไว้แล้ว
แกร่ก! ทันทีที่ชิงอิ่งออกแรงมือ ขาของตะขาบตัวนั้นก็หักลง
ปัง! จากนั้นชิงอิ่งก็ง้างขาแล้วออกแรงเตะตะขาบตัวนั้นจนร่างของมันกระเด็นลอยไปตกอยู่ตรงหน้าโหวหมิง
เมื่อเห็นหุ่นเชิดสัตว์ที่แข็งแกร่งตัวนั้นกระเด็นลอยมาเช่นนี้ สีหน้าของโหวหมิงก็พลันเปลี่ยนไปเป็นมาก และรีบหลบหลีกทันที
หุ่นเชิดสัตว์ของเขาก็พ่ายแพ้ไปเช่นนี้ เขาเงยหน้ามองร่างในชุดสีเขียวร่างนั้น ชายผู้นี้โผล่มาตั้งแต่เมื่อใดแล้ว?
เฟิงอวิ๋นซิวกับซวนอีถอนหายใจด้วยความโล่งอก นึกไม่ถึงว่าพวกเขาจะลืมเขาไปแล้ว
ชายผู้ที่ดูเหมือนเทพปกปักษ์รักษาก็มิปาน แต่ขณะเดียวกันเขาก็ยังเหมือน…เหมือนหุ่นเชิดตัวหนึ่งอีกด้วย
หุ่นเชิดของตัวเองถูกโจมตีพ่ายแพ้จนกลายเป็นเช่นนี้แล้ว โหวหมิงไม่สบายใจแน่นอน
เขาเริ่มควบคุมหุ่นเชิด และขาของหุ่นเชิดที่หักไปนั้นก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง
เขากล่าว “ฆ่าชายผู้นั้นซะ แล้วจับสาวน้อยนั่นมาให้ข้า!”
หุ่นเชิดสัตว์ตัวนั้นพุ่งไปที่มู่เฉียนซีอีกครั้ง มู่เฉียนซีกล่าว “ชิงอิ่ง เจ้าหมอนี่มอบให้เป็นหน้าที่ของเจ้า ส่วนข้าจะไปแก้พิษให้คนที่เหลือ”
