์เอาไว้ หากแต่กลับทำให้มันหนักหน่วงขึ้นไปเสียอีก
ผู้ที่ปวดหัวอยู่นั้นก็ได้พลันเจ็บปวดไปทั่วทั้งร่าง ผู้ที่กำลังคลุ้มคลั่งอยู่นั้นยิ่งเพิ่มอาการอาละวาดขึ้นไปอีก ส่วนผู้ที่หลับไหลอยู่นั้นได้มีฟองสีขาวฟูมออกมาจากปาก
ทุกคนต่างเริ่มซุบซิบกันขึ้นมา “นี่มันเกิดอะไรขึ้น? มันกลับหนักขึ้นไปเรื่อย ๆ มิใช่หรือ”
“เกรงว่าพวกเขากำลังจะตายเสียแล้ว”
“……”
“ปรมาจารย์จางล้มเหลวแล้ว ยาเม็ดขั้นสวรรค์นั้นไร้ผล”
ในตอนนี้สีหน้าของปรมาจารย์จางก็ได้เปลี่ยนเป็นสีเขียวครึ้ม “เป็นไปได้อย่างไร? เป็นไปได้อย่างไร?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ถึงเวลาแล้วปรมาจารย์จาง ท่านมิเพียงแต่ไม่สามารถที่จะรักษาให้หายดีได้ ซ้ำยังทำให้ผู้ป่วยมีอาการหนักขึ้นไปอีก ท่านแพ้แล้ว!”
แพ้ เขากลับสามารถที่จะแพ้ได้!
ปรมาจารย์จางโกรธจนตัวสั่น เขาจะพ่ายแพ้ได้อย่างไร?
ปรมาจารย์จางกล่าว “ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะสามารถรักษาพวกเขาให้หายได้ อาการป่วยนี้ของพวกเขา ถ้าหากว่าสมุนไพรวิญญาณขั้นสวรรค์ยังไม่สามารถที่จะรักษาให้หายได้ละก็ เช่นนั้นมันก็ไม่มียาอะไรที่สามารถจะช่วยได้แล้ว!”
“การรักษาจะต้องเลือกตัวยาไปตามอาการป่วย ปรมาจารย์จางไม่รู้ถึงอาการป่วยก็ได้ใส่ตัวยาเข้าไปตามใจชอบ แน่นอนว่าจึงได้ก่อให้เกิดเรื่องเศร้า”
มู่เฉียนซีได้ฉีดยาระงับอาการให้แก่พวกเขาทั้งสามคน พวกเขาก็ได้กลายเป็นสงบนิ่งขึ้นมา
จากนั้นก็ได้แยกฉีดยาให้พวกเขาแต่ละคนไปอีกหลายเข็ม และให้กินยาเม็ดไปอี
