ปรมาจารย์จางที่เป็นหัวหน้านักปรุงยาเดินเข้ามาแล้วกล่าว “เมื่อครู่นี้เจ้าว่าอย่างไรนะ? มู่หรงเฉียนเยี่ยเขาทำไมหรือ?”
จากนั้นนักปรุงยาเหล่านี้ก็ได้เล่าเรื่องราวความเป็นมาให้ปรมาจารย์จางฟัง
“ปรมาจารย์จาง เขานั้นไม่ใช่คนของหอหมอปีศาจ หอหมอปีศาจได้ปลอมแปลงผู้มีความสามารถเข้ามา เราจะตัดสิทธิ์เขาดีหรือไม่?”
ปรมาจารย์จางกล่าว “ตัดสิทธิ์? ทำไมถึงต้องตัดสิทธิ์? ข้าต้องการให้เขาเข้ามาในตำหนักโอสถ คราวนี้ข้าจะไม่ปล่อยเขาไปแน่”
หัวหน้านักปรุงยาปรมาจารย์จางต้องการที่จะให้มู่เฉียนซีเข้ามาและจะแก้แค้นเมื่อครั้งก่อนให้ได้
เขาต้องการที่จะให้เจ้าเด็กนั่นรู้ว่าการเสียมารยาทกับหัวหน้านักปรุงยาแห่งตำหนักตงจี๋จะต้องแลกมาด้วยความอนาถถึงเพียงใด
เมื่ออยู่ต่อหน้าเฟิงอวิ๋นซิวเขาไม่สามารถที่จะจับตัวนางได้ แต่มาวันนี้ฝ่ายตรงข้ามได้มาหาถึงที่ มันช่างตรงกับใจเขาพอดี
“ขอรับ! ท่านหัวหน้านักปรุงยา”
โดยปกติแล้วไป๋อู๋ห่ายไม่ค่อยได้ถามถึงการทดสอบของตำหนักโอสถเท่าใดนัก ดังนั้นในตอนนี้เขาจึงยังไม่รู้เลยว่าผู้ที่เขาได้ขับไสไล่ส่งไปนั้นกำลังจะกลับมาที่ตำหนักตงจี๋อีกครั้ง
อีกทั้งยังเข้ามาในตำหนักตงจี๋ด้วยอีกสถานะตัวตนหนึ่ง
เฟิงอวิ๋นซิวคอยจับตามองดูมู่เฉียนซีอยู่โดยตลอด แน่นอนว่าเขาจึงรู้ว่ามู่เฉียนซีต้องการที่จะเข้าร่วมการทดสอบของตำหนักโอสถ
“เฉียนเยี่ยมีความสัมพันธ์กับหอหมอปีศาจ?” เฟิงอวิ๋นซิวกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
ไม่นานนัก
