ย์จางกล่าว “เจ้าโอหังนัก!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ปรมาจารย์จาง ท่านจะตื่นเต้นเช่นนี้ทำไม? นี่ก็ไม่ใช่วันแรกที่ท่านได้รู้ว่าข้าโอหังเช่นนี้ อายุมากแล้วจะตื่นเต้นเช่นนั้นไปทำไมกัน?”
คนอื่น ๆ ต่างก็ปากอ้าตาค้าง ในเมื่อมีผู้ที่กล้าจะกล่าววาจายโสโอหังเช่นนี้กับหัวหน้านักปรุงยาแห่งตำหนักตงจี๋
“เจ้าหนู เจ้าเชื่อหรือไม่ว่าข้าจะตัดสิทธิ์ในการทดสอบของเจ้าไปในทันที” ปรมาจารย์จางเองก็โกรธกริ้วเข้าแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างสงบนิ่ง “ปรมาจารย์จาง จะดีร้ายอย่างไรท่านก็เป็นหัวหน้านักปรุงยาแห่งตำหนักตงจี๋ คงจะไม่ใช้อารมณ์กับเรื่องเช่นนี้หรอก ใช่หรือไม่?”