าณาเขตของตำหนักตงจี๋แล้วจะรังแกข้าได้ตามใจอยาก หากสู้กันตัวต่อตัว ข้าก็ไม่มีทางกลัวเจ้าหรอก”
ชายหนุ่มชุดขาวนั้นเย่อหยิ่งและไม่ตกอยู่ภายใต้การบังคับของผู้ใด แถมยังประกาศสงครามกับธิดาศักดิ์สิทธิ์อย่างบ้าระห่ำอวดดี เขาไม่ได้ทำสิ่งที่ต้องละอายใจแก่ตนเอง ไม่เหมือนกับธิดาศักดิ์สิทธิ์ไป๋เหยียนเอ๋อร์ผู้ที่มีใบหน้าท่าทางอ่อนโยนผู้นั้น ที่ตอนนี้ใบหน้าดำคล้ำด้วยความโกรธเป็นฟืนเป็นไฟของนางนั้นไม่สามารถเสแสร้งปกปิดความชั่วร้ายที่อยู่ภายในใจของนางเอาไว้ได้แล้ว
