ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่าง”
มู่เฉียนซีเข้าไปดูที่ด้านข้างของต้นภูตไฟก็พบว่ามีแผ่นเห็ลกสีดำที่คุ้นตาอยู่หนึ่งแผ่น
มู่เฉียนซีก้มหน้าและเอื้อมมือไปหยิบแผ่นเหล็กแผ่นนั้นมา ด้วยแสงที่ส่องมาจากต้นภูตไฟนางก็ได้เห็นว่าบนแผ่นเหล็กนั้นปรากฏร่องรอยขึ้นมา
นางจึงได้หยิบแผ่นเหล็กอีกแผ่นหนึ่งออกมา แผ่นเหล็กในมือของนางก็มีรูปรูปหนึ่งปรากฏขึ้นมา
มู่เฉียนซีตะลึงค้าง มันคือแผนที่!
นางได้จดแผนที่ที่ปรากฏขึ้นมานี้เอาไว้ จากนั้นก็ได้นำต้นภูตไฟเข้าไปปลูกเอาไว้ในมิติของอาถิง
มู่เฉียนซียิ้มแล้วกล่าว “นึกไม่ถึงเลยว่าที่แห่งนี้นอกจากจะมีอาหารของเสี่ยวหงแล้ว ยังมีสิ่งให้ตื่นตาตื่นใจอีก”
เดี๋ยวกลับไปแล้วจะต้องศึกษาดูภาพนี้เสียให้ดีสักหน่อย
แต่ตอนนี้ออกไปให้ได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน!
“ไปกันเถอะ!”
ในตอนที่ชิงอิ่งเข้ามานั้นได้ระเบิดหนทางเข้ามาเส้นหนึ่ง พวกมู่เฉียนซีจึงออกไปได้อย่างสบาย ๆ
อู๋ตี้กล่าวขึ้น “เจ้าเฒ่านั่นยังจะมาพูดอีกว่านายท่านจะติดอยู่ที่นี่ไปตลอดชีวิต มันช่างเฒ่าจนเลอะเลือนเสียจริง ที่แห่งนี้จะไปกักขังนายท่านเอาไว้อยู่ได้อย่างไร?”
ชิงอิ่งกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ “มีข้าอยู่ ไม่มีใครสามารถที่จะทำร้ายกักขังเฉียนได้”
หลังจากที่ออกจากเมืองเพลิงศักดิ์สิทธิ์แล้ว มู่เฉียนซีก็ได้พบกับผู้ที่มาเข้าร่วมทดสอบจำนวนไม่น้อย
ก่อนหน้านี้ที่นางจะเข้ามาในเมืองเพลิงศักดิ์สิทธิ์ คนเหล่านี้ก็ได้มุ่งเข้ามาหาเรื่องเจ็บตัว
แต่ในตอนนี
