แม้ว่ากระบี่นี้ของมู่เฉียนซีจะถูกอาวุธวิญญาณป้องกันเอาไว้ได้ แต่ปราณของกระบี่นี้ได้พุ่งทะลุการป้องกันนั้นไป และได้กรีดผิวหนังของเขาตั้งแต่หน้าผากลากลงมาจรดปลายคาง
ทันใดนั้นเลือดสด ๆ ก็ได้สาดกระเซ็นออกมา ดวงตาข้างซ้ายของข่งชัวเองก็ได้รับบาดเจ็บ
เขาเอามือมากุมใบหน้าที่มีเลือดไหลออกมา เขามองไปที่มู่เฉียนซีและร้องโวยวายออกมาราวกับจะขาดใจ “มู่หรงเฉียนเยี่ย ข้าจะทำให้เจ้าไม่ได้ตายดี ไม่ได้ตายดี!”
ค่ายกลส่งตัวระยะไกลนั้นได้ส่งตัวพวกเขาออกไปและเหลือเอาไว้เพียงเลือดสีแดงสดบนพื้น
สีหน้าของคนเหล่านั้นที่ยังเหลืออยู่ก็พลันเปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวงทันที “หนี!”
ธิดาศักดิ์สิทธิ์และท่านข่งชัวได้หนีไปแล้ว ไหนเลยที่พวกเขาจะสามารถรับมือกับผู้วิปริตเช่นนี้ได้
หากอยากมีชีวิตรอดก็มีเพียงแต่ต้องวิ่งหนีให้เร็วหน่อยเท่านั้น
ในตอนที่พวกเขากำลังจะวิ่งออกไป ประตูใหญ่ของห้องโถงแห่งนี้ก็ได้ถูกปิดลงอีกครั้ง ไม่ว่าพวกเขาจะผลักมันอย่างไรก็ตามมันก็ไม่เปิดออก
สีหน้าของพวกเขายิ่งซีดลงไปมากกว่าเดิม “สู้ตาย!”
“สู้ตายกับเจ้าเด็กนี่เสีย”
เหมันต์จันทราที่มาเยือนนั้นมิอาจที่จะต้านทานได้!
เมื่อรวมเข้ากับความรวดเร็วปานสายฟ้าของมู่เฉียนซีแล้ว พวกเขาได้ถูกกำหนดเอาไว้ให้เป็นผู้พ่ายแพ้แก่มู่เฉียนซีแล้ว
ปัง ปัง ปัง! พวกเขาค่อย ๆ ล้มลงทีละคน ๆ
ในตอนที่คนสุดท้ายกำลังจะพ่ายแพ้นี่เอง เพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่ก่อความวุ่นวายนั้นก็ได้ปรากฏขึ้นม
