เขาผลักจนลอยกระเด็นออกไป
อาถิงกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เวลาไหลย้อนกลับ!”
เจ้าพวกนี้ฆ่าไม่ตาย แต่ปล่อยให้เวลาของพวกเขาไหลย้อนกลับจนถึงเวลาที่พวกเขาไม่ได้กลายเป็นวิญญาณเพลิงชั่วร้ายก็จะสามารถจัดการได้แล้ว
พลังของพวกเขากำลังอ่อนกำลังลง เมื่อพลังของพวกเขาหายไป เปลวเพลิงก็พุ่งเข้าใส่มู่เฉียนซี
ความเร็วของเปลวเพลิงนี้รวดเร็วมาก!
มู่เฉียนซีไม่ได้ป้องกันตัวเองจึงถูกเปลวเพลิงแผดเผา
“เปลวเพลิงนั่นคืออะไร?” มู่เฉียนซีตะลึงงัน
ภายในร่างกายของนางลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิง มู่เฉียนซีไม่ได้รู้สึกถูกเผาแม้แต่น้อย แต่นางมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีอย่างมาก
เสี่ยวหงรีบกระโดด “บ้าเอ๊ย! วิญญาณเพลิงชั่วร้ายเหล่านั้นหลงเหลือเปลวเพลิงอยู่ลูกสุดท้าย เปลวเพลิงนั่นคือ…”
“นายท่าน รีบให้ท่านหวงจิ่วเยี่ยมาเร็วเข้า เร็วเข้า…”
มู่เฉียนซีกล่าว “มีอะไรหรือ? ตอนนี้วิกฤติได้คลี่คลายแล้ว อาถิงก็ตื่นขึ้นมาแล้ว น่าจะรับมือได้…”
เสี่ยวหงร้อนใจ “ไม่ได้! นายท่าน ท่านรีบให้ท่านหวงจิ่วเยี่ยมาเร็วเข้า ไม่เช่นนั้นคงไม่ทันแล้ว…”
“เจ้าหมูขี้เกียจหุบปากซะ!”
อาถิงจับเสี่ยวหงแล้วโยนเสี่ยวหงออกไปทันที
“ผู้ทำพันธสัญญาของข้า ตอนนี้ยังไม่ถึงตาเจ้าหมอนั่นมาช่วย!”
แสงสีเขียวอ่อนห่อหุ้มมู่เฉียนซีเอาไว้
“เจ้าสิ่งน่ารังเกียจ อย่าคิดว่าเจ้าซ่อนตัวอยู่บนร่างของนางผู้หญิงบ้าคนนี้แล้ว ข้าจะจับเจ้าไม่ได้”
แม้ว่าอาถิงจะเต็มไปด้วยความมั่นใจ แต่…ไม่นานสีหน้าของเขา
