ารังเกียจยิ่งนัก” พวกเขากล่าวด้วยความกลัดกลุ้มใจ
ในคนกลุ่มนี้ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดคือขั้นจักรพรรดิแห่งภูตระดับเก้า อ่อนแอที่สุดคือขั้นจักพรรดิแห่งภูตระดับเจ็ด ซึ่งพลังเหนือกว่ามู่เฉียนซีสองระดับ
“จักรพรรดิแห่งภูตระดับห้า!”
“ไม่ใช่จอมภูตพลังธาตุ!”
“มีเพียงแค่ทักษะกระบี่เท่านั้น ไม่ได้เจ๋งอะไรสักนิด!”
หลังจากที่พวกเขาได้เห็นแน่ชัดแล้วว่าพลังวิญญาณของมู่เฉียนซีอยู่ในระดับใด พวกเขาก็ยิ่งประเมินนางต่ำไปกว่าเดิม
“พวกเราลงมือพร้อมกัน ครั้งนี้จะให้มันหลบอีกไม่ได้เด็ดขาด”
ร่างในชุดขาวได้เคลื่อนไหวไปมาอยู่ในวงล้อมของพวกเขา มู่เฉียนซียังคงหลบหลีกการโจมตีของพวกเขาได้อย่างง่ายดาย
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเกียจคร้านว่า “การโจมตีของพวกเจ้าช่างเชื่องช้าเสียจริง!”
“พลังของพวกเจ้าก็อ่อนแอเกินไปแล้ว!”
“ช่างน่าเบื่อจริง ๆ เลย!”
คำพูดนางเพิ่งจะจบลง แต่ภายในชั่วพริบตาเดียวพวกเขาก็มองเห็นร่างของมู่เฉียนซีไม่ชัดแล้ว ในขณะเดียวกันนั้นกระบี่หลายเล่มก็กวัดแกว่งออกไปพร้อมกัน
จากนั้นพวกเขาก็รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดบนร่างกาย และรอยเลือดปรากฏขึ้นบนร่างของพวกเขา
ปัง ตุบ ตุบ! เสียงร่างล้มลงกระแทกพื้นดังขึ้น คนเหล่านี้ต่างก็ล้มลงไปกับพื้น
พวกเขาสูดลมหายใจเย็นเข้าปอดเฮือกหนึ่ง “นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีทักษะกระบี่ที่เก่งกาจเช่นนี้อยู่”
“ไม่ใช่จอมภูตพลังธาตุก็สามารถต่อสู้ข้ามระดับได้อย่างสบายเช่นนี้ได้ด้วยเหรอ?”
