มู่เฉียนซีเข้าไปเก็บตัวในห้องปรุงยาเพื่อเตรียมของขวัญให้กับแม่นางดอกบัวขาวผู้จิตใจดีและเจ้านกยูงหน้าเขียวผู้นั้น
สามวันต่อมา ไป๋หรูเหยียนก็มาหานาง
“วันนี้เป็นวันเริ่มทดสอบแล้ว ข้ามารับคุณชายมู่หรง”
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “การทดสอบแรก เจ้าคิดว่าเฉียนเยี่ยจะเข้าร่วมอย่างนั้นเหรอ เขาเข้าร่วมก็คงจะเป็นการเสียเวลาเปล่า รอให้ถึงการทดสอบสุดท้าย เจ้าค่อยมารับเฉียนเยี่ยเถอะ!”
ไป๋หรูเหยียนไม่ได้โกรธเกรี้ยว แต่กลับยิ้มอย่างอ่อนโยน “ในเมื่อนายน้อยอวิ๋นซิวเชื่อมั่นในตัวคุณชายมู่หรงถึงเพียงนี้ เช่นนั้นการทดสอบในสองด่านแรกก็ปล่อยผ่านไปเถอะ เมื่อการทดสอบด่านที่สามเริ่มขึ้น ข้าจะมารับคุณชายมู่หรงอีกครั้ง”
“ดี!”
กล่าวจบ ไป๋หรูเหยียนก็กลับไป
ถึงอย่างไรเสีย การทดสอบในสองด่านแรกก็ยังไม่ควรที่จะลงมือก่อน เดิมทีนางวางแผนเอาไว้ว่าจะลงมือในด่านที่สาม เขาไม่อยากจะเข้าร่วมในสองด่านแรกก็ช่าง!
มู่เฉียนซีไม่รู้ว่าเฟิงอวิ๋นซิวจะข้ามการทดสอบในสองด่านแรกให้ตนเอง นางกำลังศึกษาพิษหลากหลายชนิดและยาแผนปัจจุบันอยู่ เมื่อถึงตอนนั้นนางจะทำให้ไป๋หรูเหยียนกับข่งชัวรู้สึกสดชื่นกับของขวัญของนาง
หลังจากนั้นสามวันต่อมา ไป๋หรูเหยียนก็มาอีกครั้ง
นางกล่าว “การทดสอบสองด่านแรกได้สิ้นสุดลงแล้ว ข้ามารับคุณชายมู่หรง”
“ข้าจะไปหาเฉียนเยี่ย” เฟิงอวิ๋นซิวทิ้งคำพูดนี้เอาไว้ และไม่ได้สนใจไป๋หรูเหยียนแต่อย่างใด
ครั้นแล้ว ไป๋หรูเหยียนในนามธิดาศัก
