กล้าร่วมมือกับคนอื่นเพื่อสาปคำสาปบ้านั่นใส่จิ่วเยี่ย นางอยากจะต้องเก็บดอกเบี้ยก่อนสักหน่อย
“หกเม็ด!” ชายชราหน้าดำกัดฟันกล่าวออกมา นี่เป็นจำนวนที่มากที่สุดที่เขาจะให้ได้แล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ็ดเม็ด!”
นางเองก็ทุ่มมากสุดได้เพียงแค่นี้แล้ว ต้องรู้เอาไว้เลยว่าจวินโม่ซีผู้นั้นก็ไม่ใช่ผู้ประหลาด แม้ว่าจะมีหม้อชีชิงซวนอยู่ แต่ก็ไม่มีทางที่จะหลอมยาพลังกลับคืนออกมาเป็นร้อยเม็ดให้นางได้
ชายชราหน้าดำกล่าวอย่างโหดเหี้ยมว่า “เจ็ดเม็ด นับว่าเจ้าเหี้ยมมาก ข้าถอยให้เจ้าก็แล้วกัน”
เขาคิดว่า หากเจ้าเด็กผู้นี้มีวิธีที่จะสามารถฟื้นฟูผลซิวหลัวนี้ได้ เช่นนั้นก็ให้เขาฟื้นฟูไปก่อนก็แล้วกัน เมื่อถึงตอนนั้นเขาก็…
เช่นนี้ก็ไม่ต้องสูญเสียยาพลังกลับคืน อีกอย่างก็ไม่ต้องหาวิธีฟื้นฟูผลซิวหลัวที่เสียไปแล้วผลนี้อีกด้วย
ครั้นแล้วก็ยื่นหมูยื่นแมว นางมอบยาลูกกลอนไป และรับของมา ในที่สุดมู่เฉียนซีก็คว้าผลซิวหลัวนี้มาได้แล้ว
ดูเหมือนว่างานแลกเปลี่ยนสินค้าในชั้นแรกนี้ถูกมู่เฉียนซีกวาดไปจนหมดสิ้นแล้วก็มิปาน มู่เฉียนซีกล่าว “ซวนอี ไปชั้นสอง!”
เส้นเอ็นสีเขียวปูดโปนขึ้นและกระตุกอยู่บนหน้าผากของซวนอี “นี่ ข้าไม่ใช่คนรับใช้ของเจ้านะ”
“เป็นหนี้ก็ต้องชดใช้ นี่คือสัจธรรม อยู่ในเมืองโอสถ หากข้าอยากซื้อสิ่งใด เจ้าก็ต้องฟังข้า เป็นอันใดไปล่ะ เจ้าไม่ยอมอย่างนั้นเหรอ?” มู่เฉียนซีเลิกคิ้วพลางกล่าว
“เจ้า…”
ชั่วครู่หนึ่งซวนอีถึงกับพูดไม