กลอนของเขา แต่ทุกครั้งที่เขาจ่ายออกไปเขาก็รู้สึกช้ำใจมากเหลือเกิน
พระเจ้าช่วย! จัดการเจ้าคนฟุ่มเฟือยผู้นี้ทิ้งซะเถอะ!
หลังจากที่มู่เฉียนซีได้กวาดซื้อในชั้นสองจนหมดเกลี้ยงแล้ว นางก็ขึ้นไปต่อที่ชั้นสาม นางรู้สึกมาโดยตลอดว่ามีพลังจิตพลังหนึ่งกำลังติดตามนางอยู่
มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มขึ้นอย่างเย้ยหยัน จิตใจช่างชั่วร้ายไม่ยอมเลิกราจริง ๆ!
ในชั้นสามมีคนอยู่ไม่มากนัก แต่สมุนไพรวิญญาณที่หายากเหล่านั้นกลับทำให้ดวงตาของมู่เฉียนซีลุกวาวขึ้น
มู่เฉียนซียังกวาดซื้อได้ไม่เท่าไหร่ อีกทางด้านหนึ่งก็ส่งเสียงดังขึ้นแล้ว
“นี่มัน…นี่มันสมุนไพรวิญญาณขั้นปฐพีที่ยอดเยี่ยมมาก ดอกไห่ถังนรก!”
“นึกไม่ถึงว่าจะมาเจอดอกนี้ที่นี่”
“……”
ทันทีที่ได้ยินชื่อดอกไห่ถังนรก สมุนไพรวิญญาณอื่น ๆ ก็ไม่สามารถดึงดูดความสนใจจากมู่เฉียนซีได้แล้ว
เนื่องจากดอกไห่ถังนรกนั้น เป็นสมุนไพรชนิดหนึ่งที่สามารถนำมาหลอมยาหยินหยางอนันต์ได้อย่างไรเล่า
ดอกไห่ถังนรกนั้นช่างหาได้ยากจริง ๆ หลังจากที่นักปรุงยาทุกคนที่อยู่ในชั้นสามได้ยินชื่อห้าคำนี้เข้าต่างก็เข้าไปรายล้อมมุงดู
ในกล่องหยกอันเย็นยะเยือกกล่องหนึ่งมีดอกไม้น้ำเงินดอกหนึ่งวางอยู่ และนี่ก็เป็นดอกไห่ถังนรก ไม่ผิดแน่นอน
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “เฉียนเยี่ยอยากได้มันมากใช่หรือไม่?”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “แน่นอนอยู่แล้ว ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใด ก็ต้องเอามาให้ได้ ข้าจำเป็นต้องเอามาให้ได้”
ผ
