บทที่ 300 ควบคุมวิถีสวรรค์ในโลกนี้!

อ ำนำจของแห่งกฎ คือพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่บริสุทธิ์ที่สุดในโลกนี้ ถ้ำเรำบอกว่ำเจตจ ำนงคือ กำรสัมผัสได้ถึงพลังเต๋ำระหว่ำง สวรรค์และปฐพี แล้วพลังเต๋ำก็คือ พลังแห่งกฎเกณฑ์ที่ควบคุมโลกนี้โดยตรง! ในเรื่องควำมหมำย ทั้งสองไม่มีควำมแตกต่ำงกันมำกนัก อย่ำงไรก็ตำม กำรสัมผัสได้กับกำรควบคุมได้ ทั้งสองมีควำม แตกต่ำงอย่ำงมำก! ในเวลำเดียวกัน. หำกไม่มีพลังแห่งกฎเกณฑ์ โลกนี้จะไม่มีวิถีสวรรค์ พูดอีกอย่ำงหนึ่ง วิถีสวรรค์ก็เป็นพลังแห่งกฎเกณฑ์อย่ำงหนึ่งเช่นกัน หำกหงหยิงสำมำรถควบคุมกฎสังสำรวัฏได้ในระดับหนึ่ง ก็ สำมำรถฟื้นฟูวิถีสวรรค์ในเขตแดนทุรกันดำรแห่งนี้ได้! กล่ำวโดยรวมว่ำ หงหยิงจะกลำยเป็นเจ้ำแห่งวิถีสวรรค์ในเขตแดนทุรกันดำรอีก ด้วย ในวันนี้. หงหยิงได้ตื่นขึ้นจำกกำรเข้ำถึงขอบเขตแห่งสวรรค์และมนุษย์ แล้ว ทุกคนเห็นนำงยืนขึ้น และเจตจ ำนงสังสำรวัฏรอบตัวนำงเริ่ม เปลี่ยนแปลงตลอดเวลำในขณะนี้! พลังลึกลับอย่ำงยิ่งที่สื่อสำรกับสวรรค์และปฐพี ค่อยๆเข้ำมำ แทนที่เจตจ ำนงสังสำรวัฏ! กองพลเก้ำสวรรค์มองฉำกนี้ด้วยสีหน้ำประหลำดใจ มันจะส ำเร็จไหม? เมื่อเห็นสิ่งนี้ หลู่ฉำงเซินก็ยื่นมือของเขำออก และพลังแห่งกฎ สังสำรวัฏซึ่งสื่อสำรกับปฐพี ก็พุ่งทะยำนไปรอบๆ ร่ำงของหงหยิงอย่ำง บ้ำคลั่ง! เมื่อนำงก ำลังจะเข้ำใจ หลู่ฉำงเซินจึงเร่งกระบวนกำรนี้ให้ หงหยิงตื่นรู้สึกขึ้นแล้ว แต่ในใจของนำง นำงยังคงท ำควำมเข้ำใจ กฎสังสำรวัฏรอบตัวนำง ในจิตใจ นำงก ำลังพิจำรณำว่ำกฎแห่งเต๋ำคืออะไร? พลังแห่งกฎแตกต่ำงจำกเจตจ ำนงอย่ำงไร? หลังจำกนั้นสักพัก หุของหงหยิงก็ได้ยินหลู่ฉำงเวินกล่ำว หลู่ฉำงเซิงพูดเบำๆ: “พลังแห่งกฎสื่อสำรกับเต๋ำแห่งสวรรค์และ ปฐพี มันใช้ควบคุมพลังของเต๋ำ และเต๋ำก็คือธรรมชำติ เข้ำใจใน ธรรมชำติแล้วควบคุมมัน” สื่อสำรกับเต๋ำแห่งสวรรค์และปฐพี? หงหยิงได้ยินสิ่งที่หลู่ฉำงเซิงพูด นำงจ ำได้ว่ำในอดีต หลู่ฉำงเซินใช้วิถีดำบในกำรต่อสู้ ยกตัวอย่ำงเช่น ดำบที่ถูกฟำดออกไปในเก้ำยมโลก เมื่อเทียบกับเจตจ ำนงแล้ว ข้ำไม่รู้ว่ำมันทรงพลังกว่ำขนำดไหน นั่นเป็นเพียงกำรสื่อสำรพลังแห่งกฎของสวรรค์และโลก แล้วก็ ควบคุมมันไม่ใช่หรือ? มีหลำยเส้นทำง แต่ทุกเส้นทำงล้วนวิ่งไปสู่เป้ำหมำยเดียวกัน ไม่ว่ำจะเป็นเต๋ำแห่งดำบหรือเต๋ำสังสำรวัฏ ท้ำยที่สุดแล้ว มันก็คืออ ำนำจของกฎเกณฑ์ ในเรื่องวิธีกำรควบคุมเต๋ษนั้นจริงๆ แล้ว มันเหมือนกันทั้งหมด นำงก ำลังนึกถึงฉำกที่หลู่ฉำงเซินใช้ดำบในตอนนั้น นำงเปรียบเทียนสิ่งหลู่ฉำงเซินพูดตอนนี้ และควำมเข้ำใจของ นำงเอง ในตอนนี้ ร่ำงกำยของหงหยิงยังเต็มไปด้วยเจตจ ำนงสังสำรวัฏ แต่อัตรำกำรเปลี่ยนแปลงก็ก ำลังเร่งขึ้นอยำงมำกในขณะนี้! สักพักนำงก้เริ่มรู้สึกอย่ำงคลุมเครือว่ำ นำงสำมำรถสื่อสำรกับ พลังแห่งกฎของสวรรค์และปฐพีได้… เวลำผ่ำนไปอีกสำมวัน ในช่วงเวลำนี้. ภำยใต้สำยตำที่คำดหวังของทุกคน เจตจ ำนงสังสำรวัฏของหงหยิงเปลี่ยนไปอย่ำงสิ้นเชิงในตอนนี้! เจตจ ำนงนั้น เริ่มผสมผสำนเข้ำกับพลังแห่งกฎเกณฑ์แห่งสวรรค์ และปฐพีได้อย่ำงสมบูรณ์แบบ! มหำเสนำบดียิ้มยิ้มและกล่ำวว่ำ “ในที่สุดฝ่ำบำทก็ท ำส ำเร็จ” กงเจียงหำนมองไปที่หงหยิง ที่ดูเหมือนจะรวมเข้ำกับพลังแห่ง กฎเกณฑ์แห่งสวรรค์และปฐพี ควำมรู้สึกหวำดกลัวเกิดขึ้นในใจเขำอย่ำงอธิบำยไม่ถูก แม้ว่ำทั้งคู่จะยังอยู่ในช่วงขั้นตันของขอบเขตมหำจักรพรรดิ เหมือนกันก็ตำม แต่หำกทั้งคู่โจมตีพร้อมๆ กัน เกรงว่ำกงเจียงหำนจะไม่สำมำรถทนต่อกำรโจมตีของนำงได้ แม้แต่ครั้งเดียว… เมื่อหลู่ฉำงเซินเห็นฉำกนี้ เขำก็ปล่อยวำงจำกใจ แล้วนั่งลงบนเก้ำอี้ไม้ไผ่ เขำถอนกฎสังสำรวัฏที่ไหลเวียนอยู่ทั่วร่ำงกำยของหงหยิง กลับมำ ในที่สุดก็ส ำเร็จ ตอนนี้เหลือเพียงขั้นตอนสุดท้ำยเท่ำนั้น และหงหยิงเองก็ต้องท ำ ให้ขั้นตอนนี้เสร็จสิ้น นั่นคือกำรยืมพลังจำกหัวใจแห่งเขตแดน เพื่อเพิ่มควำมเข้มข้น ของปรำณจิตวิญญำณในเขตแดนทุรกันดำร! ในตอนนี้ หงหยิงรู้สึกถึงกฎสังสำรวัฏในร่ำงกำยของนำง และรวม มันเข้ำหัวใจแห่งเขตแดนไว้ นำงท ำให้กฎสังสำรวัฏปกคลุมหัวใจแห่งเขตแดนได้ส ำเร็จ! หลังจำกนั้น หงหยิงเปิดใช้งำนหัวใจแห่งเขตแดนอย่ำงเต็มที่! ในเวลำนี้ มีเสียงดังมำจำกหัวใจแห่งเขตแดน “เดิมที คนที่ข้ำได้เลือกควบคุมวิถีสวรรค์คืออำจำรย์ของเจ้ำ” “แต่เขำกลับปฏิเสธ” “อย่ำงไรก็ตำม พรสวรรค์ของเจ้ำก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน และมันเกิน พอที่จะควบคุมวิถีสวรรค์ในเขตแดนนี้” เมื่อได้ยินสิ่งนี้ หงหยิงก็พยักหน้ำ หัวใจแห่งเขตแดนเดิมมีควำมเกี่ยวข้องกับวิถีสวรรค์ ถ้ำเรำเปรียบเขตแดนกับร่ำงกำยมนุษย์ หัวใจเขตแดนก็คือจุด ตันเถียนของเขตแดนนี้ เช่นนั้น วิถีสวรรค์ก็คือวิญญำณและร่ำงกำยของเขตแดนนี้ วิญญำณและร่ำงกำยจะทรงพลัง ย่อมต้องมีตันเถียนที่เต็มไป ด้วยปรำณจิตวิญญำณ! และในตอนนี้. หงหยิงได้ควบคุมพลังของกฎสังสำรวัฏแล้ว นำงสร้ำงวิถีสวรรค์ในเขตแดนนี้ด้วยพลังแห่งกฎเกณฑ์! ในตอนนี้ หัวใจเขตแดนก็เกิดแสงที่สุกสว่ำงแล้วระเบิดปรำณจิต วิญญำณออกมำ! ปรำณจิตวิญญำณจ ำนวนมหำศำลปะทุออกมำจำกใจกลำงเขต แดน! มันกระจัดกระจำยอยู่ทั่วทุกมุมของเขตแดนทุรกันดำรแห่งนี้! ทุกคนในโลกดูเหมือนจะรู้สึกถึงอะไรบำงอย่ำง ผู้ฝึกตนส่วนมำกเริ่มเห็นถึงควำมเปลี่ยนแปลง พวกเขำสำมำรถรู้สึกได้ชัดเจนว่ำ ควำมเข้มข้นของปรำณจิต วิญญำณที่อยู่ของรอบตัวพวกเขำ มันก ำลังเพิ่มขึ้นอย่ำงบ้ำคลั่ง! เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ณ แดนจงหยู ส ำนักชำงเต๋ำหลัก เจ้ำส ำนักหยำนเงยหน้ำขึ้นมองท้องฟ้ำ เขำหัวเรำะเบำๆ แล้ว กล่ำวว่ำ “ดูเหมือนว่ำท่ำนจักรพรรดินีจะท ำส ำเร็จแล้ว” นอกจำกนี้ หลินหลูเฟิ่งยังยิ้มและเสริมว่ำ: “กำรบ่มเพำะเต๋ษใน เขตแดนทุรกันดำร มันค่อยๆ ดีขึ้นเรื่อยๆ เช่นเดียวกัน” ทันใดนั้น ทั้งสองก็แตะจอกสุรำในมือเบำๆ แล้วกล่ำวด้วยรอยยิ้ม: “ต่อไป ก็ถึงเวลำปลดภำระบนบ่ำของเรำแล้ว” “ถูกต้อง หลังจำกพบผู้สืบทอดแล้ว เรำก็ออกไปดูโลกภำยนอก ได้” “แต่เฒ่ำหลิน เจ้ำพบผู้สืบทอดแล้วหรือยัง?” เมื่อคิดถึงตรงนี้ ใบหน้ำของ หลินหลูเฟิ่งมืดลง และเขำก็ยิ้มและสำปแช่ง: “เดิมที ข้ำวำงแผนที่จะให้เด็กคนนั้น เหลียงเฟิงเข้ำมำรับต ำแหน่งของข้ำ แต่ เขำเข้ำร่วมนิกำยดำบชิงหยุนแทน!” เจ้ำส ำนักหยำนหัวเรำะ แล้วเขำก็เยำะเย้ยว่ำ: “ข้ำเกรงว่ำเจ้ำ จะต้องอยู่เฝ้ำส ำนักอีกนำน!” “เจ้ำมันจิ้งจอกเฒ่ำ!” หลินหลูเฟิ่งสบถออกมำ … หงหยิงลอบอยู่บนอำกำศ ณ ขณะนี้ นำงรู้สึกได้อย่ำงชัดเจนว่ำ ทุกสิ่งในขตแดนทุรกันดำรอยู่ภำยใต้กำรควบคุมของนำง! หงหยิงคือวิถีสวรรค์ในเขตแดนนี้! และดูเหมือนว่ำนำงจะได้รับผลสะท้อนจำกมันด้วย ในตอนนี้ เขตแดนของหงหยิงก็ทะลวงเข้ำสู่ขั้นกลำงมหำ จักรพรรดิในทันที! ควำมแข็งแกร่งของนำง พุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง! หลังจำกนั้นไม่นำน หงหยินก็กลับไปที่ศำลำเฉำถัง นำงมองไปที่ หลู่ฉำงเซิง แล้วกล่ำวด้วยรอยยิ้ม “ท่ำนอำจำรย์ ข้ำท ำส ำเร็จแล้ว” หลู่ฉำงเซินโบกมือแล้วตอบว่ำ “ส ำเร็จงั้นเหรอ ถ้ำท ำส ำเร็จแล้ว เจ้ำก็รีบไปท ำซุปปลำ มำให้ข้ำบ ำรุงสมองหน่อย” หงหยิงพยักหน้ำและหัวเรำะเบำๆ นำงใส่ผ้ำกันเปื้อนแล้วเดินไปที่ ห้องครัว… มหำเสนำบดีและกองพลเก้ำสวรรค์เฝ้ำดูฉำกนี้ พวกเขำทั้งหมดมีใบหน้ำที่แปลกประหลำด แม้ว่ำจักรพรรดินีจะควบคุมวิถีสวรรค์ในโลกนี้แล้วก็ตำม ฝ่ำบำทยังคงไม่สำมำรถหลีกหนีชะตำกรรมของคนท ำอำหำรได้ … หลังจำกสั่งหงหยินแล้ว หลู่ฉำงเซินก็หลับตำลงทันที รำวกับว่ำ เขำผล็อยหลับไป จริงๆ แล้ว มันเป็นเพรำะระบบในใจของเขำตอบรับขึ้นมำ 【ขอแสดงควำมยินดีกับโฮสต์ ส ำหรับภำรกิจกำรพัฒนำหงห ยิงส ำเร็จ ท่ำนได้รับรำงวัลดังนี้】 【ร่ำงกำยอันดับหนึ่งของทุกยุค : กำยหงเหมิง(กำยต้นก ำเนิด ดั้งเดิม)】 หลู่ฉำงเซินยอมรับในทันที ทันใดนั้น ร่ำงกำยของเขำมีกำรเปลี่ยนแปลงบำงอย่ำง! เหนือทะเลแห่งจิตส ำนึกอันกว้ำงใหญ่ มีก๊ำซปรำกฏขึ้นเล็กน้อย นี่คงจะเป็น. มันคือปรำณหงเหมินใช่ไหม? อย่ำงไรก็ตำม มันดูเหมือนน้อยไปสักหน่อย… ระบบ:…… 【โฮสต์ ปรำณหงเหมินทั้งหมดระบบได้มอบให้ทั้งหมดแล้ว 】 หลู่ฉำงเซินอยำกจะร้องเรียนเกี่ยวกับเรื่องนี้มำก มันไม่น้อยไปหน่อยเรอะ!? แต่หลังจำกคิดเรื่องนี้แล้ว ในตอนนี้ข้ำคงสำมำรถสร้ำงโลกของ ตัวเองได้แล้วแน่ๆ เมื่อคิดได้ ช่ำงหัวระบบมัน! หลู่ฉำงเซินเริ่มตื่นเต้นอีกครั้ง เขำระงับจิตใจไว้ รอดื่มซุปปลำก่อน สักพักหงหยิงก็เสิร์ฟซุปปลำ หลังจำกเขำดื่มหมดแล้ว นำงก็ กล่ำวค ำอ ำลำกับหลู่ฉำงเซิน “ท่ำนอำจำรย์ หลังจำกที่ข้ำเสร็จสิ้นกิจกำรของขอบเขตจักร วิญญำณสวรรค์แล้ว ข้ำจะส่งผู้คนมำยังเขตแดนทุรกันดำรเพื่อ ถ่ำยทอดเต๋ำ” “หลังจำกนั้น ข้ำจะไปยังเขตแดนไร้พรมแดนทันที” ใบหน้ำของหลู่ฉำงเซินเริ่มขมขื่น หงหยิงถำม: “มีอะไรกวนใจท่ำนงั้นหรือ?” หลู่ฉำงเซินตอบว่ำ: “…หลังจำกที่เจ้ำไปแล้ว พยำยำมท ำให้ดี ที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหำล่ะ” หงหยิง: “…” ป.ล วันนี้ไปหำหมออีกรอบนะครับ รู้สึกเจ็บหน้ำอก อำจจะลงอีก ทีดึกๆ หรือพรุ่งนี้นะครับ ต้องขออภัยด้วยจริงๆ