มู่เฉียนซีมองไปยังซวนอีแล้วกล่าวเชิงหยอกล้อขึ้น “ดูสิ เจ้านายของเจ้าฉลาดกว่าเจ้าตั้งมากมาย”
“นายน้อย ถึงต่อให้เจ้าหนูนี่เป็นนักปรุงยา ถึงแม้ว่ายาหัวใจมหาจักรพรรดินั้นจะไม่ใช่ยาเม็ดขั้นสวรรค์ แต่ว่าสำหรับยาเม็ดขั้นปฐพีแล้ว ระดับความยากเย็นในการสกัดมันออกมานั้นไม่น้อยเลย เขา…เขาสามารถที่จะสกัดมันออกมาได้หรือ?”
บนโลกนี้มีนักปรุงยาวิปริตที่เป็นสตรีผู้นั้นผู้เดียวก็เพียงพอแล้ว หากว่ายังโผล่มาอีกคนละก็ เช่นนั้นก็บ้าไปแล้ว
มู่เฉียนซีถามขึ้น “ซวนอี เจ้าคอยรอดูเถอะ! ป้องกันโรงเตี๊ยมเอาไว้ให้ดี อย่าได้ให้ใครเข้ามารบกวนข้าก็พอแล้ว”
“นายน้อย!”
ซวนอียังคงไม่เชื่อมู่เฉียนซีอยู่เช่นเดิม พึ่งพาเจ้าเด็กนี่ช่างไม่มีความรู้สึกปลอดภัยเสียเลยจริง ๆ
แต่ปรากฏว่าผู้เป็นนายของเขากลับกล่าวออกมา “ทำตามที่เฉียนเยี่ยว่า”
ผู้อาวุโสหลิงมิได้เข้ามายุ่งเกี่ยวในเรื่องนี้ นักปรุงยาคนอื่น ๆ เองก็ยากที่จะสกัดยาหัวใจมหาจักรพรรดิที่ดีที่สุดออกมาได้ ดังนั้นแล้วเขาจึงได้ตัดสินใจยอมที่จะเชื่อนาง
เมื่อมองไปที่ดวงตาอันมั่นใจและเปล่งประกายนั้น เขาก็อดที่จะเชื่อถือไม่ได้
คำสั่งของนายน้อยจะมิเชื่อมิได้ ซวนอีกล่าว “เจ้าหนู เจ้าอย่าได้ให้นายน้อยของพวกเราผิดหวังเล่า!”
มู่เฉียนซีกล่าว “แน่นอน”
“ก่อนที่ข้าจะสกัดยาหัวใจมหาจักรพรรดิได้สำเร็จ ผู้ใดก็ตามจะเข้ามามิได้” มู่เฉียนซีมองไปทางเฟิงอวิ๋นซิวแล้วกล่าว
เฟิงอวิ๋นซิวพยักหน้ารับ “ได้