ระดับนี้มีไม่มากนัก ดังนั้นจึงเป็นที่นิยมสำหรับผู้คนเป็นอย่างยิ่ง
ผู้ประมูลเหล่านั้นแย่งชิงเสนอราคากันสูงลิ่ว เฟิงอวิ๋นซิวจึงได้เงินมาไม่น้อยเลย
ต่อไปก็เป็นการประมูลวรยุทธ์ของอาวุธวิญญาณเหล่านั้น ซึ่งมู่เฉียนซีก็ไม่ได้สนใจ
หอหมอปีศาจสนใจเพียงแค่สมุนไพรวิญญาณเท่านั้น นางก็เช่นกัน!
หลังจากที่ของประมูลได้ถูกประมูลไปทีละชิ้น ๆ ผู้อาวุโสหลิงก็กล่าวว่า “ลำดับต่อไป จะเป็นการประมูลของชิ้นสุดท้ายในวันนี้”
ทันทีที่ของประมูลชิ้นสุดท้ายนี้ถูกนำออกมา มู่เฉียนซีก็รู้สึกได้ว่าเฟิงอวิ๋นซิวนั้นได้รวบรวมความสนใจทั้งหมดไปที่ของชิ้นนั้นแล้ว
บนถาดรอง มีแผ่นเหล็กสีดำขนาดเท่าฝ่ามือแผ่นหนึ่งวางอยู่
มองจากระยะไกลเช่นนี้ไม่สามารถมองออกเลยว่าคุณภาพของวัสดุชิ้นนั้นเป็นเช่นไร
“นี่คือสิ่งใดกัน?”
“แผ่นเหล็กแผ่นนี้มีความพิเศษอันใดเหรอ?”
“……”
ผู้อาวุโสหลิงกล่าว “ของชิ้นนี้ได้ผ่านการวินิจฉัยอย่างชี้ขาดจากโรงประมูลของพวกเราแล้ว ยืนยันได้ว่าแผ่นเหล็กแผ่นนี้เป็นแผ่นเหล็กที่ท่านปรมาจารย์เหยียนผู้ที่เคยเป็นนักหลอมอาวุธแห่งดินแดนสี่ทิศเป็นผู้หลอมออกมา บนนี้มีความเป็นไปได้อย่างสูงว่าจะซ่อนเบาะแสของมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพนิรันดร์อย่างกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์อยู่”
“ถึงอย่างไรก็เคยมีคนสงสัยว่าท่านปรมาจารย์เหยียนนั้นเคยครอบครองกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มาก่อน”
เพียงแค่สงสัย เพียงแค่เคยได้ยินคนเล่าต่อกันมา แต่เมื่อมันมีส่วนเ