ไร้ที่เปรียบ
ซวนอีกล่าว “นายน้อย พวกเรามียาหัวใจมหาจักรพรรดิอยู่ แต่คุณภาพของยาหัวใจมหาจักรพรรดิที่พวกเรามีอยู่นั้นคุณภาพมันไม่ได้สูงมากนัก”
“ยาหัวใจมหาจักรพรรดิ บัดซบจริง! นายท่านไม่อยู่ ท่านหัวหน้านักปรุงยาจวินก็ไม่อยู่ ข้าก็ไม่ได้เอายาหัวใจมหาจักรพรรดิติดตัวมาซะด้วยสิ”
อีกทางด้านหนึ่ง โม่จิ่นเองก็กลัดกลุ้มใจขึ้นแล้วเช่นกัน
พลาดไปเช่นนี้ ช่างไม่สบายใจเอาซะเลย!
เขาได้นำหยกวิญญาณและของมีค่ามามากมายที่จะแย่งประมูลกับผู้อื่นอย่างเอาเป็นเอาตายได้ แต่ของสิ่งนี้…
ผู้คนทั่วทั้งโรงประมูลต่างก็อยู่ในอาการกระสับกระส่าย
พวกเขาไม่ได้เตรียมตัวอันใดมาเลย
ผู้อาวุโสหลิงยิ้มพลางกล่าว “ดูเหมือนว่าทุกคนจะไม่ได้เตรียมความพร้อมมา เช่นนั้นก็ค่อยมาประมูลกันต่อในวันพรุ่งเถอะ หากผู้ประมูลท่านใดสามารถหายาหัวใจมหาจักรพรรดิมาได้ก่อนการประมูลในวันพรุ่งจะเริ่มขึ้น ก็จะเปิดให้ชิงประมูลเหล็กดำชิ้นนี้ได้”
“ตกลง!”
“ดี เยี่ยมไปเลย!”
“……”
ไม่มีผู้ใดออกความเห็น เวลาภายในหนึ่งวัน ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาก็ต้องหายาหัวใจมหาจักรพรรดิมาให้ได้ อีกทั้งต้องเป็นยาหัวใจมหาจักรพรรดิที่คุณภาพดีที่สุดอีกด้วย
หลังจากการประมูลในวันนี้สิ้นสุดลง ยามรัตติกาลของเมืองโอสถทั่วทั้งเมืองกลับไร้ซึ่งความเงียบสงบ
นักปรุงยาแห่งเมืองโอสถต่างก็ถูกคนจำนวนมากก่อความวุ่นวาย ส่วนโม่จิ่นเองก็ไปสืบหาข่าวมาเช่นกันว่าในเมืองโอสถแห่งนี้มีนักปรุงยาท่านใดที่ฝีม
