งมีเวลาอีกหลายวันกว่าที่งานประมูลจะเริ่ม มู่เฉียนซีหยุดพักลงกลางเทือกเขาที่ยาวเหยียดที่ตั้งอยู่นอกเมืองโอสถ และเริ่มฝึกฝนด้วยตนเอง
ปัง ปัง ปัง!
เทือกเขาแห่งนี้ก็ไม่ทำให้นางผิดหวังจริง ๆ ที่แห่งนี้มีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่และสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับห้าไม่น้อยเลย
หลังจากที่ได้ตามหาสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เพื่อต่อสู้ประลองฝีมือมาหลายวัน จู่ ๆ มู่เฉียนซีก็รู้สึกได้ว่ามีคนกำลังใกล้เข้ามา
นางเก็บกระบี่มังกรเพลิงเอาไว้ และชักกระบี่ระดับต่ำธรรมดาทั่วไปเล่มหนึ่งออกมา
นอกจากนางจะได้ยินเสียงฝีเท้าแล้ว นางยังได้กลิ่นคาวเลือดอันรุนแรงอีกด้วย ร่างหลายร่างพุ่งเข้ามา มู่เฉียนซีรู้สึกคุ้นเคยอย่างผิดปกติ
ฟึ่บ! คมธนูอันแหลมคมหลายดอกลอบโจมตีมา บุรุษผู้หนึ่งก็ยิงธนูตอบโต้กลับไป
ฉึก ฉึก ฉึก!
จากนั้นทักษะกระบี่อันสูงสุดก็ทำให้ผู้ที่แอบลอบโจมตีนั้นถึงแก่ความตาย
ร่างในชุดสีขาวหลายร่างตกลงมาและได้สู้รบประมือกัน เหลือเอาไว้เพียงแค่ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่ผู้เดียว
ชุดคลุมยาวสีแดงดำในตอนนี้ถูกย้อมไปด้วยเลือด ใบหน้านั้นซีดเผือดไร้ซึ่งรอยเลือด
ใบหน้าดุจดั่งประติมากรรมผลึกหินที่แกะสลัก เปราะบางราวกับจะแหลกออกเป็นเสี่ยง ๆ เมื่อถูกบีบ
คราก่อนครั้งแรกที่นางได้เจอเขา นางได้รับบาดเจ็บเจียนตาย
นึกไม่ถึงเลยว่ามาเจอกันครั้งนี้ กลับเป็นเขาที่อาการร่อแร่
ร่างในชุดขาวพุ่งออกมา พลังของคนผู้นี้ไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก เป็นแค่มหาจัก