ที่แท้เจ้าหมอนี่ก็วางแผนเอาไว้แล้ว
มู่เฉียนซีลุกขึ้นอย่างช้า ๆ และก้มมองจิ่วเยี่ยพลางกล่าวว่า “วันนี้เป็นวันเกิดของข้า มีผู้รูปงามมาเสนอให้ถึงที่ อีกทั้งยังสร้างความประหลาดใจให้ข้าประทับใจเช่นนี้อีก ข้าไม่มีทางเกรงใจซะหรอก”
ภายใต้เสน่ห์ของแสงไฟ รอยยิ้มอันสวยวิจิตรของสตรีที่อยู่ตรงหน้าทำให้ดวงตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกคู่นั้นของผู้ที่นั่งอยู่ตรงหน้านางอย่างจิ่วเยี่ยยิ่งลึกซึ้งขึ้นเรื่อย ๆ
นางดึงดูดเขามาก ต่อให้เป็นแหวนหยกเย็นศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่สามารถยับยั้งพลังนั้นได้
เขาโคจรพลังวิญญาณขึ้นเพื่อยับยั้งคำสาป
ส่วนตัวของเขานั้นถูกมู่เฉียนซีจับไปแล้ว
จื่อโยวกล่าวขึ้นด้วยความประหลาดใจว่า “เป็นไปไม่ได้! นึกไม่ถึงว่าเย่จะถูกคนงามจับเข้าห้องไปแล้ว”
ซิงเฉินก็กล่าวอย่างนับถือว่า “สมกับเป็นนายหญิงจริง ๆ! นึกไม่ถึงเลยว่าจะสามารถจับฝ่าบาทเข้าห้องได้เช่นนี้…”
มู่เฉียนซีรู้สึกว่าจิ่วเยี่ยนั้นสงบมาก ถูกนางพาเข้าห้องเช่นนี้ก็ไม่ได้ปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย มู่เฉียนซีกล่าวถาม “จิ่วเยี่ย เจ้าเป็นอะไรไป?”
“วันนี้เป็นวันเกิดเจ้า ข้าจะยับยั้งพลังเอาไว้ ให้เจ้าทำในสิ่งที่เจ้าต้องการได้ตามใจ เป็นเช่นไร?” ดวงตาของจิ่วเยี่ยเปล่งประกายขึ้น
“เจ้าพูดจริงเหรอ?” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยความประหลาดใจ
“คำไหนคำนั้น!”
มู่เฉียนซียิ้มอย่างชั่วร้าย “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็ไม่เกรงใจแล้ว”
นางรู้ดี คาดว่าหนึ่งปีมีเพียงแค่วันเกิดนางวันเดียวเ
