เมื่อชิงอิ่งจับแขนมู่เฉียนซี แสงสีเขียวก็ได้ห่อหุ้มร่างของมู่เฉียนซีเอาไว้ และเริ่มรักษาบาดแผลของนางทันที
ภายในชั่วพริบตาเดียว บาดแผลบนร่างกายของมู่เฉียนซีก็หายเป็นปกติ
ดูเหมือนว่าพลังความแข็งแกร่งของชิงอิ่งนับวันจะยิ่งวิปริตขึ้นเรื่อย ๆ
กู้ไป๋อีเห็นเช่นนี้ก็ตกใจผงะไปครู่หนึ่ง เป็นพลังแห่งชีวิตที่แข็งแกร่งมาก พลังแห่งการรักษา!
มู่เฉียนซีกล่าว “ชิงอิ่ง พลังของเจ้าใช้ได้ผลดีกว่ายาแผนปัจจุบันของข้าอีกนะ เช่นนั้นเจ้าก็ช่วยรักษาให้เสี่ยวไป๋สักหน่อยสิ”
สายตาของชิงอิ่งมองไปที่กู้ไป๋อี “พลังของข้า ให้เฉียนใช้แค่คนเดียวเท่านั้น!”
ร่างของคนผู้นี้แข็งทื่อราวกับไม่ใช่มนุษย์ก็มิปาน กู้ไป๋อีกล่าว “มีคุณหนูใหญ่รักษาข้าคนเดียวก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นลงมือ”
มู่เฉียนซีชี้นิ้วไปที่ร่างที่นอนจมกองเลือดนั้นของเฮยเฉีย และกล่าวว่า “เสี่ยวไป๋ เจ้านั่นยังไม่ตาย เจ้ายังมีเรื่องใดที่อยากจะถามหรือไม่?”
ผลลัพธ์ก็คือ จู่ ๆ เจ้าหมอนั่นก็หัวเราะขึ้นก่อนจะกล่าวว่า “ข้าไม่มีทางบอกหรอก ข้าไม่มีทางบอกแน่นอน ในเมื่อข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเจ้า เช่นนั้นพวกเราก็ตายไปพร้อม ๆ กันนี่แหละ!”
พิษร้ายเหล่านั้นที่เพิ่งจะถูกพลังแห่งชีวิตขับไล่ให้จางหายไปในเมื่อครู่ได้ก่อตัวขึ้นมาอีกครั้ง เนื่องจากการระเบิดของเจ้าหมอนี่ ทำให้บริเวณรอบ ๆ มืดทึมน่ากลัวขึ้นมา
กู้ไป๋อีกล่าว “มันจะระเบิดทำลายตัวเองแล้ว พวกเรารีบออกไปจากที่นี่เร
