ปหลายสิบก้าว สายตาของเขาจับจ้องที่บุรุษชุดดำผู้นั้น
ใบหน้าของเขาถูกซ่อนเอาไว้ภายใต้ผ้าคลุมสีดำจึงทำให้ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าที่แท้จริงได้ชัดเจน
สีหน้าของเย่เฉินเองก็เปลี่ยนไปในทันทีเช่นกัน “มหาจักรพรรดิแห่งภูขั้นที่เก้า เป็นไปได้อย่างไร?”
สำหรับเมืองแห่งความโกลาหลแล้ว พวกเขานั้นมีความมั่นใจที่จะเอาชนะได้อยู่ที่ห้าในสิบส่วนเท่านั้น
แต่มาตอนนี้ฝ่ายตรงข้ามกลับมีมหาจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่เก้าผู้หนึ่ง ซึ่งนั่นเพียงพอที่จะเปลี่ยนกระแสของสงครามไปได้
แต่นี่ยังไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายที่สุด ที่เลวร้ายที่สุดก็คือ!
ครืน!
ที่รอบด้านทุ่งศิลาโกลาหลแห่งนี้ได้ถูกสัตว์ศักดิ์สิทธิ์สีดำสนิทชนิดต่าง ๆ ล้อมเอาไว้แล้ว
เย่เฉินคุ้นเคยกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์พวกนี้เป็นอย่างมาก สัตว์ศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้มันเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ของสำนักขวางโซ่วมิใช่หรือ?
“บ้าจริง!” เย่เฉินสบถออกมา
เขานึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าแม้แต่เมืองแห่งความโกลาหลก็ยังกลายเป็นหุ่นเชิดของสำนักขวางโซ่ว และถูกสำนักขวางโซ่วควบคุมเอาไว้
จากนั้นเหล่ายอดฝีมือของสำนักขวางโซ่วก็ได้บุกฆ่าฟันเข้าไปที่กลางกลุ่มของพวกเขา สถานการณ์เปลี่ยนไปเป็นเลวร้ายอย่างมาก!
ทางกู้ไป๋อีมีคนคอยกันท่าเอาไว้เจ้าเมืองอันจึงได้พุ่งไปยังเย่เฉิน
“หึหึหึ! ไอ้หนู วันนี้คนของเจ้าต้องตาย! ส่วนเจ้าจะต้องตายตกอย่างอนาถด้วยน้ำมือของข้าเช่นกัน”
.
.
