จะแข็งแกร่ง แต่เหล่าองครักษ์ที่อยู่ข้างกายของอันเหรินเหล่านั้นก็สามารถมองพลังความสามารถของพวกนางออกได้
หัวหน้าองครักษ์กล่าวขึ้น “ผู้หนึ่งเป็นมหาจักรพรรดิยอดยุทธ์ขั้นที่หนึ่ง ส่วนอีกผู้หนึ่งเป็นจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่ห้า นายน้อย พลังความสามารถของพวกเขานั้นไม่เท่าไร การจะจับกุมพวกเขานั้นเป็นเรื่องที่ง่ายดายนัก”
อันเหรินกล่าว “ถึงแม้ว่าจะจับพวกเขาได้อย่างง่ายดาย แต่พวกเจ้าจะต้องระวังอย่าทำให้คนงามบาดเจ็บ สาวงามผู้นั้นสูงค่าดั่งทองคำ! ถ้าหากพวกเจ้ากล้าทำให้นางมีเลือดหยดแม้เพียงหยดเดียวละก็ ข้าจะเอาตัวพวกเจ้าไปให้หมาป่ากิน”
“ขอรับ!”
“ทักษะเทียนซวน!”
“ทักษะโยวหลัว!”
สองทักษะหัตถ์ถูกปลดปล่อยออกไปพร้อมกัน นั่นทำให้องครักษ์จำนวนไม่น้อยถูกอัดกระเด็นออกไป
“เงาจันทราคู่!”
“……”
ตูม!
การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป พวกนั้นพบว่าถึงแม้พลังความสามารถของสองคนนี้จะต่ำ แต่มันกลับมิได้รับมือได้ง่ายดายเช่นนั้น!
ปัก ปัก ปัก!
เหล่าองครักษ์ข้างกายของนายน้อยพวกนั้นล้วนแต่กระเด็นลอยออกไปราวกับผ้าที่ขาดวิ่นก็มิปาน
มุมปากของหัวหน้าองครักษ์ที่กล่าวเมื่อครู่ว่าสามารถจับกุมพวกเขาได้อย่างง่ายดายได้เริ่มกระตุกขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว “พวก…พวก…พวกเขาจะวิปริตเกินไปแล้วกระมัง!”
เติบโตจนอายุป่านนี้ พวกเขาเพิ่งได้เห็นความวิปริตเช่นนี้เป็นครั้งแรก
นายน้อยกล่าวขึ้นด้วยความสนใจ “นึกไม่ถึงเลยว่าคนงามจะมิเพียงแต่มีหน้าตาที่ดี แต่ยังเก่ง
