กระบี่อันเย็นยะเยือกเล่มหนึ่งโจมตีมาอย่างรวดเร็วดุจดั่งสายฟ้า เจ้าสำนักขวางโซ่วโคจรพลังวิญญาณทั้งหมดขึ้นเพื่อหลบหลีก
กลิ่นอายของกระบี่เล่มนี้ทำให้เขารู้สึกอันตรายมาก ชั่วครู่หนึ่งเขาจึงแปลงกายเป็นสัตว์โดยสมบูรณ์อย่างไม่ลังเล
อึดใจต่อมาปีกคู่หนึ่งได้สยายโบกสะบัดอยู่กลางอากาศ เจ้าสำนักขวางโซ่วหลบหลีกไปได้หวุดหวิดอย่างน่าหวาดเสียว
คนผู้นี้เป็นผู้ฝึกยุทธ์ ไม่ผิดแน่นอน!
ทว่า พลังของเขา นึกไม่ถึงเลยว่าพลังของเขาจะแค่ขั้นมหาจักรพรรดิยอดยุทธ์ระดับหนึ่ง เป็นไปได้เช่นไร
คนผู้นั้นฝึกฝนพลังความแข็งแกร่งจนถึงขั้นมหาจักรพรรดิยอดยุทธ์ระดับสูงสุดแล้ว เป็นคู่ต่อสู้ที่หาได้ยากในดินแดนสี่ทิศ จะเป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไรกัน
ทว่า มหาจักรพรรดิยอดยุทธ์ระดับหนึ่งผู้หนึ่ง สามารถใช้ทักษะกระบี่นี้ได้ด้วยหรือ?
เป็นไปไม่ได้แน่นอน!
เขาจำไม่ผิดแน่!
เจ้าสำนักขวางโซ่วที่ได้รับบาดเจ็บด้วยกระบี่เล่มนั้นก็ตะโกนขึ้นทันทีว่า “พวกเราถอย!”
ถอย!
คนของสำนักขวางโซ่วเหล่านั้นไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ถึงแม้ว่าพวกเขาจะถูกโจมตีจนร่วงลงมา แต่พลังของพวกเขาก็ไม่ได้อ่อนแอ!
จะถอยไปง่าย ๆ เช่นนี้นะเหรอ ช่างอับอายขายหน้ายิ่งนัก!
และหากพวกเขาหนีไป เมืองหนานอวี่ก็หลุดมือไปเช่นกัน
เจ้าสำนักขวางโซ่วกล่าว “ข้าบอกให้ล่าถอย หรือแม้แต่คำสั่งของเจ้าสำนักอย่างข้า พวกเจ้าก็ไม่เชื่อฟังแล้ว”
“ขอรับ! ท่านเจ้าสำนัก!”
สำนักขวางโซ่วออกตัวมาอย่างดุดัน ตอนนี
