นใต้ได้ก็เท่ากับเราได้ทำลายแผนการของพวกมัน รอให้พวกเรารวบรวมทุ่งรกร้างทั้งหมดได้ ข้าจะดูซิว่าพวกมันยังสามารถหลบซ่อนตัวที่ใดได้อีก”
เย่เฉินกล่าวถาม “นายท่าน ท่านคิดว่าข้ามีพลังอันแข็งแกร่งแล้ว ข้าใจร้อนเกินไปหรือไม่?”
“เย่เฉิน ตอนนี้เจ้ามีพลังความแข็งแกร่งถึงขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับหก นับว่าเป็นผู้แข็งแกร่งอันดับต้น ๆ แห่งทุ่งรกร้างอันกว้างใหญ่นี้แล้ว ยังจำเป็นต้องเก็บทุกอย่างเอาไว้ในใจอีกเหรอ อยากจะทำสิ่งใดก็ลงมือทำเถอะ!”
เย่เฉินกล่าว “ขอรับ!”
ในขณะที่เย่เฉินกำลังเตรียมตัวสำหรับการต่อสู้ สำนักขวางโซ่วกลับเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นอย่างหนัก นายน้อยแห่งสำนักและรองเจ้าสำนักสู้รบจนตายในสนามรบ
บรรยากาศภายในสำนักขวางโซ่วนั้นเคร่งเครียดเป็นอย่างยิ่ง น้ำเสียงอันเคร่งขรึมเสียงหนึ่งดังก้องขึ้น “เยี่ยม เยี่ยมมาก ฆ่าน้องสาวข้ายังไม่พอ ยังฆ่าลูกของข้าอีก คอยดู ข้าจะทำให้พวกมันไม่ได้ตายดี!”
เรื่องทุกอย่างมอบหมายให้เป็นหน้าที่ของเย่เฉินจัดการ มู่เฉียนซีนั้นใจดำเช่นนี้มาโดยตลอด ไม่นานนัก เย่เฉินก็กล่าวว่า “นายท่าน ทุกอย่างได้เตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้วขอรับ พวกเราออกเดินกันเถอะ!”
มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “ไม่รู้ว่าการที่พวกเราลงมือปราบเมืองหนานอวี่ในครั้งนี้ ท่านเจ้าสำนักแห่งสำนักขวางโซ่วที่ซ่อนตัวลึกลับผู้นั้นจะโผล่หัวออกมาหรือไม่?”
.
.
