ูญไปเลยหรือไม่?”
เมื่อครู่เป็นเพราะมู่เฉียนซีต้องการฝึกฝนทักษะวิญญาณ จิ่วเยี่ยจึงไม่ได้ลงมือเข้าแทรก
ทว่า ตอนนี้ฝึกฝนจนบรรลุแล้ว เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องมาเสียเวลากับคนเหล่านี้แล้ว
เขามีเวลาจำกัดในการได้อยู่ข้างกายซี และแน่นอนว่าเขาไม่ต้องการให้มดปลวกเหล่านี้มาแย่งเวลาของเขาไป
หญิงสาวอสรพิษมองดูบุรุษชุดดำตรงหน้าผู้นี้อย่างตกตะลึงจนโง่งมไปชั่วครู่ใหญ่ เขาปรากฏตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อใดกัน ขะ เขา…
หญิงสาวอสรพิษมองดูในสนามรบก่อนจะพบว่ากองกำลังคนที่นางได้นำมานั้นได้ลดน้อยลงไปเกินครึ่งแล้ว
กำลังคนลดน้อยลงนั้นไม่น่ากลัว แต่สิ่งที่น่าประหลาดก็คือนางไม่เห็นแม้แต่ศพของพวกเขาในสนามรบเลย
อีกทั้งผู้อาวุโสขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับหกทั้งสอง นางก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของพวกเขา ตกลงแล้วพวกเขาหนีไปที่ใดกันแน่
ในตอนนี้หญิงสาวอสรพิษตื่นตระหนกเป็นอย่างยิ่ง นี่มันเกิดอันใดขึ้น นะ นาง…
มู่เฉียนซียังไม่ทันได้ตอบคำถามของจิ่วเยี่ย ทันใดนั้นเองกลางอากาศก็ปรากฏกลิ่นอายกระบี่อันเย็นยะเยือกขึ้น และกระบี่เล่มนี้ก็ได้กวาดล้างศัตรูจนย่อยยับไปอย่างง่ายดาย
คนของเมืองเย่เซี่ยอุทานขึ้นว่า “ท่านกู้กลับมาแล้ว!”
“ท่านเจ้าเมืองก็กลับมาแล้วด้วย!”
ร่างหลายร่างได้กระโดดลงมาจากร่างของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ท่องนภา!
เย่เฉินลงมือแล้ว พลังอำนาจของมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับหกนั้นทำให้ศัตรูรู้สึกตัวสั่นคลอนขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
“พลังของท่านเจ้า
