มู่เฉียนซีมองไปทางเจ้าหมอนั่นแล้วกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ “เจ้าก่อให้เกิดความวุ่นวายใหญ่โตเช่นนี้ยังจะมีหน้ามาร้องอีก!”
“ฮือ ฮือ ฮือ!” ไท่อียิ่งร้องหนักเข้าไปกว่าเดิม
ชิงมู่เริ่มที่จะไม่สามารถทนดูต่อไปได้อีกแล้ว เขากล่าวกับไท่อีกว่า “เกรงว่านายท่านคงจะไม่ต้องการเจ้าแล้ว อันที่จริงเจ้าสามารถเลือกผู้ที่อยู่ข้างกายของนายท่านเป็นผู้ทำพันธสัญญาได้ และช่วยแบ่งเบาภาระของนายท่านสร้างคุณเพื่อไถ่โทษ”
“ได้จริง ๆ หรือ?” เสียงของไท่อีสะอึกสะอื้นเล็กน้อย
มู่เฉียนซีกล่าว “ถ้าหากว่าเจ้าไม่อยากจริง ๆ ละก็ ไสหัวไป! เจ้ามีเพียงหนทางนี้ทางเดียวที่สามารถจะเดินไปได้เท่านั้นแล้ว”
“ข้าไม่อยากที่จะจากกับมู่มู่ไป และก็ไม่อยากจากนายท่านไปด้วย ข้าตอบตกลง!”
หม้อสีขาวหยกใบนี้ได้ลอยอยู่กลางอากาศ มันได้สังเกตถึงจิ่วเยี่ยผู้ที่อยู่ใกล้ชิดมู่เฉียนซีเป็นคนแรก
แต่พอมันรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายอันชั่วร้ายและหนาวเหน็บของจิ่วเยี่ย มันก็ลอยจากไปอย่างเป็นกังวล
จากนั้นก็เป็นกู้ไป๋อีผู้ที่เย็นยะเยือก ใครใช้ให้มันชอบผู้ที่มีรูปลักษณ์งดงามเหมือนดั่งนายท่านเล่า!
แต่น่าเสียดายที่คนผู้นี้มิใช่นักปรุงยา!
ส่วนเซียวโม่นั้นก็มิใช่ และท้ายที่สุดหม้อเทพไท่อีก็ได้เลือกเย่เฉินเป็นตัวเลือกสุดท้าย
เย่เฉินไม่รู้ว่าหม้อเทพไท่อีลอยมาตรงหน้าและพิจารณาเขาเพื่ออะไร
หม้อเทพใบนี้ทำพิษให้เขาต้องถูกยอดฝีมือจากทั่วทั้งแดนมาตามฆ่า เขาจึงรู้สึกว่ามันนั้นไม่ค
