มู่เฉียนซีถลึงตาใส่เขา “จัดการ? จะจัดการอย่างไร? อย่าบอกข้านะว่า เจ้าจะไปที่ตําหนักตงจี๋และทําลายผู้คนในตอนนี้? ”
ผู้ที่สามารถเป็นผู้หญิงของราชาแห่งแดนนรก สามารถลอบทําร้ายจิ่วเยี่ยและรู้อารมณ์ของจิ่วเยี่ยได้ จะไปเปิดเผยที่อยู่ของนางมั่วซั่วได้อย่างไร? ช่างรนหาที่ตาย
นางต้องมีสิ่งที่ช่วยชีวิตหรือไพ่ตายที่ลากจิ่วเยี่ยมาพินาศด้วยกันได้อย่างแน่นอน อย่างไรเสียคําสาปในร่างของจิ่วเยี่ยก็ไม่ใช่เรื่องตลก
“อืม!” การทำให้กองกําลังสำนักนิกายระดับสามหายสาบสูญไปนั้นง่ายดายนัก
แม้ว่าขุมกําลังนั้นจะมีหมิงจีอยู่ แต่ก็สามารถจัดการได้
“ไม่ได้!” มู่เฉียนซีดึงเขาแล้วกล่าว
“เย่เฉิน พวกเรากลับทุ่งรกร้างเถอะ”
เขาดึงออกไปทันที เห็นมู่เฉียนซีดึงแขนเขาไว้แน่น จิ่วเยี่ยย่อมไม่มีทางสลัดนางออกไปได้
อีกด้านหนึ่ง ซิงเฉินและจื่อโยวก็หงุดหงิดมากเช่นกัน
จื่อโยวกล่าว “ด้วยอารมณ์ของเยี่ย มีโอกาสแปดถึงเก้าส่วนที่จะทําลายตําหนักตงจี๋เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้พวกมันคุกคามสาวน้อยคนงาม แต่ถึงแม้ว่าจะมีคนข้างบนหนุนหลังตําหนักตงจี๋ก็ช่างเถอะ เรื่องนี้ยังจัดการได้อยู่ หมิงจีไม่กลัวที่จะเปิดเผยตัวเอง จะต้องมีปัญหาอย่างแน่นอน ”
ซิงเฉินกล่าวว่า “ใช่! บางทีอาจเป็นกลอุบายอื่นของหมิงจี ถ้านายท่านไม่มีคําสาปละก็ คงไม่จําเป็นต้องกลัวอะไรมากมาย แต่…”
ซิงเฉินถลึงตาใส่จื่อโยวแล้วกล่าวว่า “ต้องโทษเจ้าที่ปากไม่มีหูรูด”
จื่อโยวกล่าว “ข้าเองก็ไม
