ดวงตาของกู้ไป๋อีเคร่งขรึมลง และคนเหล่านี้ก็กล่าวขึ้นว่า “นายท่าน ช่วยข้าด้วย!”
“ตราบใดที่ได้แผนที่ม้วนไผ่โบราณของหม้อเทพนิรันดร์มา นายท่านแห่งตำหนักเป่ยหานจะต้องตบรางวัลให้อย่างหนักแน่นอน”
“ด้วยพลังความแข็งแกร่งของนายท่านแล้ว ฆ่าพวกมันได้ไม่ยาก”
“……”
พวกเขามองไปที่กู้ไป๋อีด้วยความคาดหวัง กู้ไป๋อีกล่าว “คุณหนูใหญ่ คนเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องไว้ชีวิต!”
พวกเขาไม่ใช่เจ้าเมืองซีเจว๋ ต่อให้ใช้พิษควบคุมพวกเขาก็ยากที่จะหลีกเลี่ยงไม่ให้เป็นศัตรูได้
อีกอย่าง หากตำหนักเป่ยหานจับได้ว่าพวกเขาถูกนางควบคุม เรื่องยุ่งยากอาจจะตามมาไม่น้อย
และในตอนนี้ คนเหล่านั้นก็แทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง “นี่ท่าน ท่านต้องการให้พวกข้าตาย!”
“ท่าน เหตุใดท่านถึงได้ช่วยคนนอกเช่นนี้”
“……”
กู้ไป๋อีไม่แยแสต่อคำขอร้องอ้อนวอนของคนเหล่านั้นเลยสักนิด ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังทำให้เขาได้ยินคำที่น่ารังเกียจสองคำ
มู่เฉียนซีกล่าว “เย่เฉิน ฆ่าพวกมันเพื่อแก้แค้นให้คนในตระกูลเจ้าก่อนเถอะ!”
“ส่วนบัญชีของผู้อาวุโสสูงสุดแห่งตำหนักเป่ยหานผู้นั้น รอให้พวกเราแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้ก่อนแล้วค่อยไปทวงคืน!”
“ขอรับ!”
เย่เฉินลงมืออย่างโหดเหี้ยม เสียงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดดังก้องขึ้น จากนั้นพวกเขาก็ต้องจบชีวิตลงแต่เพียงเท่านี้แล้ว
หลังจากที่จัดการคนเหล่านี้เสร็จ กู้ไป๋อีกล่าวว่า “เรื่องที่ข้าปิดบังคุณหนูใหญ่ คุณหนูใหญ่โกรธหรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “
