่มีทางทำอันใดนางได้
“พวกมันจะออกมาแล้ว!”
ในขณะที่มู่เฉียนซีเดินมาที่ประตู กลุ่มคนที่อยู่ด้านนอกเหล่านี้ก็รับรู้ได้
“หึ หึ! ข้านึกว่าพวกมันจะมุดหัวอยู่ในนี้เป็นเดือน ๆ ซะอีก นึกไม่ถึงว่าจะอดใจรอไม่ได้เช่นนี้”
“เก็บเจ้าเด็กตระกูลเย่นั้นไว้ ส่วนคนอื่น ฆ่าได้เลย! เพื่อไม่ให้มันได้เล่นอุบายอันใดอีก”
“……”
มู่เฉียนซีและพวกก็เดินออกมาเช่นนี้ มู่เฉียนซีหรี่ตามยิ้มพลางกล่าวว่า “พวกเราเจอกันอีกแล้วนะ”
สายตาของพวกเขาพลันโหดเหี้ยมขึ้น “เหอะ เหอะ เหอะ! พวกเราเจอกันอีกแล้ว แล้วพวกเจ้าก็ถึงเวลาตายแล้วด้วย!”
พวกเขาลงมืออย่างไม่รีรอ แต่กลับคิดไม่ถึงว่าความเร็วของมู่เฉียนซีจะเร็วกว่าพวกเขามาก
เสียงอันเย็นชาเสียงหนึ่งตะโกนขึ้น “ทักษะโยวหลัว!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
พลังอันทำลายล้างได้โจมตีพวกเขาอย่างไม่ทันได้ตั้งรับ
ปัง!
เลือดในร่างกายของพวกเขาพลุ่งพล่านขึ้น พวกเขามองไปที่สาวน้อยผู้นี้ด้วยความประหลาดใจและกล่าวว่า “เป็นไปได้ยังไง?”
เห็นได้ชัดว่าพลังของนางก่อนหน้านี้ไม่ได้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ แต่การโจมตีในเมื่อครู่ นึกไม่ถึงเลยว่าจะร้ายกาจถึงเพียงนี้
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “อืม! เมื่อครู่ข้าเข้าไปในคลังเก็บของล้ำค่าของตระกูลเย่มา ได้กินยาดี จู่ ๆ พลังก็แข็งแกร่งขึ้นเช่นนี้ มดปลวกอย่างพวกเจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า ยอมจำนนซะเถอะนะ!”
คำพูดของมู่เฉียนซีนั้นเฉยเมยเป็นอย่างยิ่ง ไม่มีท่าทางของการขมขู่เลยแม้แต่น้
