หรับสมุนไพรวิญญาณแล้ว แต่ไหนแต่ไรมานางไม่เคยเกรงอกเกรงใจอยู่แล้ว
มู่เฉียนซีกวาดสมุนไพรวิญญาณทั้งหมดไป ผลึกวิญญาณก็มอบให้อู๋ตี้เพื่อช่วยให้มันเลื่อนขั้นเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับห้าโดยเร็ว
ส่วนของล้ำค่าอื่น ๆ ก็ให้เย่เฉินเป็นคนเก็บเอาไว้
มู่เฉียนซีกล่าวถาม “เสี่ยวไป๋ เจ้ามีของสิ่งใดที่ต้องการหรือไม่?”
กู้ไปอีกล่าว “ที่เย่เฉิน มีแผนที่ม้วนไผ่โบราณของหม้อเทพนิรันดร์ใช่หรือไม่?”
มู่เฉียนซีกับเย่เฉินผงะไปครู่หนึ่ง “เสี่ยวไป๋ เจ้าอยากได้แผนที่ม้วนไผ่โบราณอย่างนั้นเหรอ?”
กู้ไป๋อีกล่าว “ของสิ่งนี้ไม่ใช่ของธรรมดา ข้าจะไม่ฝืนใจ ก็แค่ถามเท่านั้นเอง ข้าเคยได้รับคำสั่งมาว่าให้หาของสิ่งนี้ให้เจอก็เท่านั้น แต่ก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจอันใด”
“เพียงแต่ว่า หากเย่เฉินมีของสิ่งนี้อยู่ จะต้องระมัดระวังให้มาก”
มู่เฉียนซีกล่าว “หากทำภารกิจไม่สำเร็จ เสี่ยวไป๋ เจ้าคงจะไม่ถูกลงโทษหรอกกระมัง?”
กู้ไป๋อีกล่าว “ไม่หรอก อยู่ในดินแดนสี่ทิศ ผู้ใดก็ไม่สามารถลงโทษข้าได้”
มู่เฉียนซีกล่าวถาม “แล้วหากทำภารกิจสำเร็จ จะมีรางวัลหรือไม่?”
“น่าจะมี!”
ครั้นแล้วมู่เฉียนซีจึงเอาแผนที่ม้วนไผ่โบราณม้วนหนึ่งออกมาจากมิติและยัดใส่มือกู้ไป๋อี “เช่นนั้น ข้าให้เจ้า รอให้พลังของเจ้าฟื้นกลับมาทั้งหมดแล้ว นำมันกลับไปเอารางวัลเถอะ! ของสิ่งนี้ยากมากกว่าจะได้มา เจ้าต้องจำเอาไว้ว่าจะต้องรีดไถเจ้านายให้มากหน่อย”
นางกับนิรันดร์ได้ทำพันธสัญญากันแล้ว
