ก ๆ กลุ่มหนึ่ง
คนเหล่านี้นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีคนสามคนมาขวางทางพวกเขาไว้
เซียวโม่เห็นมีคนเดินมา เขาก็กล่าวขึ้นว่า “ทางนี้ผ่านไม่ได้ หากอยากจะผ่านก็จ่ายค่าผ่านทางมา มิเช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ”
คนกลุ่มนี้ได้ยินเช่นนี้เข้าต่างก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ นี่มัน…
สามคนนี้ไม่กลัวตายหรืออย่างไร นึกไม่ถึงว่าจะกล้าดักปล้นในที่แห่งนี้ในตอนที่กองกำลังใหญ่ ๆ กำลังสนใจในตระกูลเย่เช่นนี้
ชายวัยกลางคนผู้ที่เป็นหัวหน้ากล่าวว่า “พ่อหนุ่ม อย่าได้หาเรื่องวุ่นวายเลยนะ ให้พวกข้าผ่านทางไปเถอะ แล้วพวกข้าจะไม่เอาความเจ้า”
เซียวโม่กล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร แล้วรู้หรือไม่ว่าท่านพ่อข้าเป็นใคร การที่ข้าปล้นเจ้านับว่าข้าเห็นแก่หน้าเจ้ามากแล้ว แต่ถ้าหากเจ้าไม่ยอม ก็อย่าหวังว่าจะผ่านตรงนี้ไปได้เลย”
ต้องบอกเลยว่าการรังแกอันธพาลเหล่านี้ คุณชายเซียวก็ยังคงรักษาภาพลักษณ์ของตนเองอยู่ไม่น้อย
“นี่เจ้า…” เขาถูกคุณชายเซียวกำเริบสืบสานใส่จนโกรธเกรี้ยวขึ้นมาแล้วจริง ๆ
“ท่านอาจารย์ ข้าจะสั่งสอนเจ้าเด็กเลวทรามผู้นี้เอง”
“ใช่! คิดว่าที่แห่งนี้เป็นสวนบุปผาหลังเรือนตัวเองหรือไง ช่างไม่เจียมตัวเอาซะเลย”
“……”
ชายหนุ่มข้างกายชายวัยกลางคนผู้นี้พรวดออกมาด้วยความเกรี้ยวกราด และชายวัยกลางคนผู้นั้นก็ไม่ได้ห้ามไม่ให้พวกเขาลงมือแต่อย่างใด
มู่เฉียนซีกล่าว “เย่เฉิน จัดการ ไม่ยอมจ่ายค่าผ่านทางก็จัดการให้ถึงที่สุดจนกว
