ชิงมู่กล่าว “เพราะว่าตระกูลจวินมีบุรุษหน้าตารูปงามมากมาย ดังนั้น…”
เมื่อได้ยินชิงมู่แฉเรื่องราวด้านมืดของฝ่าบาทตนเองอย่างจริงจังเช่นนี้แล้ว สีหน้าของมู่เฉียนซีก็ดำคล้ำขึ้น
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “ใช่ นี่คือยากระดูกมังกร!”
เย่เฉินยังไม่ได้รับเม็ดยานี้มา แต่ในตอนนี้เขากลับตัวสั่นไปทั้งตัว ความรู้สึกทั้งตกใจ ทั้งตื่นเต้น…
ชิงมู่กล่าว “นายท่าน ดูเหมือนว่านายท่านจะลืมไปแล้วว่ายากระดูกมังกรนี้มีเพียงแค่ฝ่าบาทเท่านั้นที่สามารถหลอมได้ คนอื่นไม่รู้ แต่เจ้าคนของตระกูลเย่ผู้นี้ เกรงว่าเขาจะรู้แล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าว “รู้ก็รู้”
เย่เฉินอยากจะพิสูจน์ความจริง เขามองไปที่กู้ไป๋อีที่อยู่ข้าง ๆ และกล่าวว่า “ท่านกู้ ข้ามีเรื่องที่สำคัญมากเรื่องหนึ่งจะพูดคุยกับนายท่านตามลำพัง ท่าน…ท่านออกไปก่อนได้หรือไม่”
เขารู้ดีว่านายท่านนั้นเชื่อใจท่านกู้มาก แต่เรื่องที่เขาจะพูดต่อไปนี้…ไม่ได้เด็ดขาด!
ถึงอย่างไรเสียเสี่ยวไป๋ก็เป็นคนของตำหนักเป่ยหาน มู่เฉียนซีสะดุ้งขึ้นเล็กน้อย
มู่เฉียนซีกล่าว “เสี่ยวไป๋ เจ้าไปรอด้านนอกก่อน ห้ามให้ใครเข้ามาเด็ดขาด”
ถึงแม้ว่ากู้ไป๋อีจะเป็นคนที่ใจจดใจจ่ออยู่แต่กับการฝึกฝนมาโดยตลอด แต่ความคิดของเขานั้นกลับละเอียดถี่ถ้วนมาก
เย่เฉินระแวดระวังถึงเพียงนี้ เกรงว่าจะมีเรื่องที่สำคัญมาก สำคัญมากจนต้องให้เขาออกไป
ยากระดูกมังกร ยานี้เขาไม่ได้เคยได้ยินที่ไหนมาก่อนเลย
เมื่อได้ยินมู่เฉียนซีบอกใ
