ขณะที่พวกเขาพุ่งออกไปนั้น มู่เฉียนซีก็ได้อันตรธานหายไปจากสายตาของตาเฒ่าเสียแล้ว
เขากล่าวอย่างเย็นชาว่า “มดปลวกอย่างพวกเจ้าสมควรตาย ขวางทางข้ามากเกินไปแล้ว”
ขนบนร่างของเขาพุ่งออกมาราวกับคมศรก็มิปาน
ขวับ ขวับ ขวับ!
ความรวดเร็วนั้น นึกไม่ถึงว่าจะทำให้พวกเขาไม่สามารถหลบหลีกได้ และคนสองคนก็โดนการโจมตีนี้เข้าแล้ว
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! และในตอนนี้เอง แสงสีเงินก็ได้พุ่งออกมา เข็มยาของมู่เฉียนซีได้ล้อมรอบตาเฒ่าผู้นี้แล้ว
ตาเฒ่าจึงกล่าวขึ้นอย่างขุ่นเคืองว่า “ฝีมืออ่อนด้อยเช่นนี้ ทำอันใดข้าไม่ได้หรอก!”
พลั่ก พลั่ก พลั่ก!
เข็มยาทั้งหมดนี้ของมู่เฉียนซีถูกสกัดกั้นเอาไว้ได้ และคนอื่น ๆ ทั้งหมดก็ถูกโจมตีจนกระเด็นออกไปจากลานประลอง รวมทั้งสัตว์พันธสัญญาด้วย
คนของเมืองเหลยเหล่านี้ได้กระเด็นลงไปจากลานประลองแล้ว ซึ่งพวกเขาก็ได้รับการปฏิบัติที่ไม่เหมือนกันกับคนของเมืองหู่เสี้ยวเมื่อครู่นี้เลยแม้แต่น้อย
เจ้าเมืองซีเจว๋กล่าว “ทหาร! รีบเอาเม็ดยาวิญญาณรักษามาเร็วเข้า แล้วไปเชิญนักปรุงยามารักษาอาการพวกเขาด้วย”
“สาวน้อย เจ้า ไปตายซะเถอะ!” ในขณะที่ตาเฒ่าผู้นี้จะพุ่งเข้ามาอีกรอบนั้น รอบ ๆ ตัวเขาก็เริ่มระเบิดออกมา
ควันพิษได้ห่อหุ้มร่างของเขาไว้ เขาพรวดออกมาจากควันพิษเหล่านั้น และกล่าวว่า “สาวน้อย ร่างกายของข้าไม่ได้เป็นร่างมนุษย์แล้ว พิษเหล่านี้ของเจ้า ทำอันใดข้าไม่ได้!”
“เจ้า ตายซะเถอะ!” พลังของตาเฒ่าผู้นี้โหดร้ายน่า
