กรงเล็บอันแหลมคมของอู๋ตี้ได้ควักลงบนหัวของมันจนเป็นรูโพรง
มันควักผลึกวิญญาณของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับห้าออกมาอย่างชำนาญ และเสียงควักนั้นก็ดังขึ้นอย่างชัดเจน
แกร่ก!
ทุกคนจ้องมองฉากนี้ด้วยความตกใจจนตาค้าง นึกไม่ถึงเลยว่าแมวน้อยตัวขนาดเท่าฝ่ามือตัวนั้นจะกัดกินผลึกวิญญาณของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับห้าได้น่าเลิศรสราวกับกัดกินผลแอปเปิ้ลอยู่ก็มิปาน
“เจ้า…พวกเจ้า…” เมื่อถูกควักผลึกวิญญาณไปแล้ว สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับห้าตัวนี้ก็กำลังจะตาย
แม้มันกำลังจะตายแต่มันก็คิดไม่ถึงว่าตนเองจะถูกสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่สองตัวฆ่ามันได้ นี่มัน…
เสี่ยวหงคร้านจะสนใจเจ้าตะกละนั่น มันจึงพรวดเข้าไปช่วยเจ้านายตนเอง
“ตาเฒ่า รนหาที่ตาย!”
“เพลิงเผาสวรรค์!”
ในขณะที่ตาเฒ่าผู้นี้จะบีบให้มู่เฉียนซีหมดหนทาง เปลวไฟของเสี่ยวหงก็แผ่ซ่านออกมาทำให้ตาเฒ่าผู้นี้จำต้องหลบหลีกไป
ไม่นานนักอู๋ตี้ก็กัดกินผลึกวิญญาณจนหมดสิ้น และมันก็พรวดเข้าไปช่วยเจ้านายตนเองเช่นกัน
พรวด! เมื่อสัตว์พันธสัญญาของตนเองได้ตายไปแล้ว เจ้าเมืองหู่ก็กระอักเลือดคำโตออกมา และมีสีหน้าที่ซีดเผือด
กู้ไป๋อีจึงได้ฉวยโอกาสนี้ลงมืออย่างเหี้ยมโหด ภายในชั่วพริบตาเดียวบนร่างของเจ้าเมืองหู่ก็ปรากฏรอยเลือดบาดแผลลึกจนเห็นกระดูก
เจ้าเมืองหู่กล่าวด้วยความร้อนใจ “ผู้อาวุโสรอง ทำเช่นไรดี?”
สัตว์พันธสัญญาของตนเองตายไปแล้ว อีกทั้งเขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ในตอนนี้เขานั้นไม่ใช่คู่ต่
