เขายิ้มพลางกล่าว “สาวน้อย เจ้ากลัวแล้วใช่หรือไม่! ถ้ากลัวก็รีบไสหัวลงไปจากลานประลองเสียสิ มิเช่นนั้นข้าก็จะไม่เกรงใจเจ้าแล้ว!”
“น่าจะถึงเวลาแล้วล่ะ” มู่เฉียนซีบ่นพึมพำกับตัวเอง
ทันใดนั้นเอง ร่างในชุดม่วงนั้นก็ได้อันตรธานหายไปจากตรงหน้าเขา
ทั่วทั้งลานประลองแผ่ซ่านไปด้วยพลังธาตุวารีอันเย็นยะเยือก “ผนึกมังกรวารี!”
“บุปผาหลั่งสายฝน!”
“มังกรวารีสังหาร!”
ทักษะพลังธาตุวารีโจมตีออกไปราวกับใช้ไม่หมดก็มิปาน มันพุ่งออกไปยังจุดที่ทุกคนกำลังต่อสู้อยู่
พวกเขาก็คิดไม่ถึงว่ากระต่ายน้อยตัวหนึ่งจะกลับกลายเป็นหมาป่าที่โหดร้ายได้
ปัง ปัง ปัง!
ภายใต้การโจมตีอย่างบ้าคลั่งของมู่เฉียนซี คนจำนวนมากที่ไม่ระวังก็ถูกโจมตีจนกระเด็นลงไปจากลานประลอง
คนเมื่อครู่ที่คิดจะลงมือกับมู่เฉียนซีก็ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้นจนเหงื่อเย็นผุดพรายไปทั่วตัว ช่างกล้าหาญยิ่งนัก!
โชคดี…โชคดีที่เมื่อครู่เขาไม่ได้บุ่มบ่ามลงมือ
มู่เฉียนซีเคลื่อนไหวแล้ว และแน่นอนว่ากู้ไป๋อีก็ไม่ได้อยู่เฉย กระบี่เฉียนหานถูกชักออกมาจากฝัก
“เงาจันทราเย็นยะเยือก!”
ทักษะกระบี่ยอดเยี่ยมมากอย่างไร้ที่ติทำให้คนเหล่านี้ต่างก็รู้สึกขนหัวลุก
น่ากลัว!
ท่านเจ้าเมืองเหยียนกล่าว “พลังของเขาเพิ่มขึ้นอีกแล้วเหรอ?”
เย่เฉินกล่าว “ใช่! นายท่านกู้นับวันยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว”
ความแข็งแกร่งของกู้ไป๋อีนั้นลึกลับมาโดยตลอด เดิมทีเขาไม่มีพลังวิญญาณเลยแม้แต่น้อย แต่ผ่านไปไม่น
