เมื่อรู้ความจริงนี้แล้ว พวกเขาก็อดที่จะเห็นใจมู่เฉียนซีไม่ได้
ชายหนุ่มผู้นี้แข็งแกร่งมาก แต่กลับต้องมาโชคร้ายเช่นนี้
หญิงสาวอสรพิษกล่าวเสียงขรึมว่า “สาวน้อย เจ้ารังแกกันเกินไปแล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าว “หากเจ้าทำตัวเชื่อฟัง และเล่าทุกอย่าง ข้าก็จะรั้งมือไม่ทำเจ้า!”
“เจ้าฝันไปเถอะ ข้าจะไม่พูดอันใดทั้งสิ้น ข้าไม่มีทางหักหลังพี่ใหญ่”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจเจ้าแล้ว”
ตูม ปัง ปัง!
ในตอนนี้เอง มีคนกล่าวขึ้นด้วยความตกใจว่า “เจ้าหนุ่มผู้นั้นไม่ใช่ผู้ฝึกวรยุทธ์เหรอ เหตุใดถึงได้กลายเป็นผู้บำเพ็ญภูตไปได้ล่ะ!”
“ช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก! ห่างชั้นกันเป็นขั้น แต่ยังสามารถรับมือกับสัตว์ประหลาดนั่นได้ ฝีมือเยี่ยมยอดจริง ๆ”
“……”
ปัง!
ถึงแม้ว่าบนร่างของหญิงสาวอสรพิษจะมีเกล็ดสีดำอยู่ เกล็ดนี้เป็นเหมือนดั่งเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเสื้อเกราะมากนัก แต่ทว่าก็ยังคงถูกพลังของมู่เฉียนซีโจมตีจนยับเยินเฉกเช่นเดิม
คนอื่น ๆ ของจวนเจ้าเมืองได้ถูกกู้ไป๋อี อู๋ตี้และเสี่ยวหงโจมตีจนพ่ายแพ้ยับเยินแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “หญิงสาวอสรพิษ จะตายอยู่แล้วเจ้ายังจะต่อสู้ดิ้นรนอีกอย่างนั้นเหรอ?”
หญิงสาวอสรพิษกล่าว “สาวน้อย เจ้าลำพองใจเร็วเกินไปแล้วกระมัง”
นางพุ่งเข้าหามู่เฉียนซีโดยพลัน แววตาเต็มไปด้วยความโหดร้าย
“เจ้าวิปริตมาก ข้ายอมรับว่าข้าสู้เจ้าไม่ได้ แม้แต่พิษข้าก็สู้เจ้าไม่ได้ แต่ว่า…”
เส้นผมสีดำขลับโบกส
