ียงหนึ่งดังลอยมา
“เช่นนั้น เรื่องทั้งหมดทำตามคำสั่งของท่าน”
มู่เฉียนซีถูกจัดให้อยู่ในห้องพักที่ดีที่สุดของเมืองเทียนอวิ่น เดิมทีคิดว่าปลาจะมาติดเบ็ดก็ต่อเมื่อสามวันให้หลังซึ่งเป็นวันจัดงานแต่งงาน!
แต่เมื่อในห้องมีกลิ่นหอมจาง ๆ ลอยมานั้น มุมปากของมู่เฉียนซีก็ค่อย ๆ ยกขึ้นเล็กน้อย
“เจ้าปลานี่กลับอดใจรอไม่ไหวแล้วเข้าอวนมาแล้ว ครานี้มีละครสนุกให้ดูแน่”
พิษนี้สามารถทำให้คนสูญสิ้นสติไปอยู่ในสภาวะมึนงง
มู่เฉียนซีนอนแผ่อยู่บนเตียง เงาร่างสีขาวเงาหนึ่งก็ได้ทอดลงมายังเตียงของนาง
“หน้าตาช่างหล่อเหลายิ่งนัก ทำให้ข้าไม่สามารถรอได้แม้แต่ชั่วเวลาหนึ่ง สบายใจได้! ข้าจะไม่ให้เจ้าตายไวไปนักหรอก อีกทั้งยังจะให้เจ้าได้มีความสุข”
มู่เฉียนซีตกตะลึงเล็กน้อย หญิงสาวผู้นี้ที่เข้ามาใกล้นาง นางกลับรู้สึกคุ้นเคยกับกลิ่นอายนี้เป็นอย่างมาก อีกทั้งยังน้ำเสียงนั้น…
ในตอนที่หญิงสาวผู้นั้นกำลังจะเปลื้องผ้าของมู่เฉียนซีนี่เอง มู่เฉียนซีได้ลืมตาทั้งสองข้างขึ้นมา
นางมองเห็นดวงตาสีดำขลับที่เย็นยะเยือกคู่นั้น มันให้ความรู้สึกเหมือนว่าเคยรู้จักกันมาก่อน
“เจ้า…เจ้า…เจ้าตื่นขึ้นมาได้อย่างไร”
ปัง! เมื่อมู่เฉียนซีสะบัดมือก็ได้ดึงผ้าที่ปิดหน้าของนางผู้นั้นออกมากด้วย
เกรงว่าคนหนุ่มเหล่านั้นที่มาเข้าร่วมงานประลองหาคู่ในครั้งนี้คงจะนึกไม่ถึงว่า ภายใต้ผ้าปิดหน้าสีขาวจะกลับมีสภาพเช่นนี้!
