คัมภีร์หมื่นคำสาปไม่อาจละทิ้งไปได้ เมื่อเห็นสาวน้อยตรงหน้ายืนหยัดปานนี้ เขาก็ไร้หนทางแล้ว
พ่อครัวกล่าว “เจ้าช่างเหมือนแม่ของเจ้ายิ่งนัก เจ้าบอกว่าเจ้าแซ่มู่ ข้าก็รู้ชัดแล้วว่าเจ้าเป็นใคร”
“เด็กน้อย หลายปีที่ผ่านมานี้ ทำให้เจ้าลำบากแล้ว”
เขาอยากจะยื่นมือไปลูบหัวมู่เฉียนซี แต่กลับถูกมืออันแข็งแกร่งและทรงพลังจับมือเขาเอาไว้ก่อน
ทันทีที่จิ่วเยี่ยออกแรงก็เกือบจะทำให้กระดูกข้อมือของชายชราผู้นี้หัก
“เจ้าหนู เจ้าดุเกินไปแล้ว” พ่อครัวจ้องเขม็งใส่เขา
“จิ่วเยี่ย ปล่อยมือ!”
พ่อครัวรู้สึกกล้ำกลืนใจเล็กน้อย มู่เฉียนซีกล่าว “บนโลกใบนี้คนที่หน้าตาเหมือนกันก็ใช่ว่าจะไม่มี เพียงแค่แซ่ ท่านจะมั่นใจได้เช่นไร?”
เฟิงอวิ๋นซิวก็เคยจำนางผิดเช่นกัน
อาเล็กได้จากไปแล้ว อารองก็สูญเสียความทรงจำ ส่วนนางก็ไม่ความทรงจำในเมื่อก่อน ไม่รู้ว่าเกิดอันใดขึ้นกับตระกูลนางกันแน่
“คงเป็นเพราะสัญชาตญาณของข้ากระมัง!” พ่อครัวยิ้มพลางกล่าว
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าไม่เชื่อ”
“ข้ารู้จักกับพ่อของเจ้า มู่เฟิงอวิ๋น” เมื่อมองดูสาวน้อยผู้ดื้อรั้นผู้นี้แล้ว เขาก็กล่าวออกไปอย่างจนปัญญา
มู่เฉียนซีกำหมัดแน่น มองชายชราตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ นางกล่าว “ท่านรู้จริง ๆ ด้วย!”
“ข้ารู้เรื่องบางอย่าง แต่ตอนนี้ไม่อาจบอกเจ้าได้”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าเข้าใจ พลังความแข็งแกร่งของข้ายังไม่เพียงพอ อาเล็กก็บอกข้าเช่นนี้”
แต่สิ่งที่น่าเกลียดก็คือ พลังความแข็งแ