เผ่ามังกร ข้าย่อมมีวิธีสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของกุญแจเทพเผ่ามังกร”
“แต่กุญแจเทพเผ่ามังกร ข้าจะไม่มอบมันให้กับใคร” เพราะมันเกี่ยวพันกับคัมภีร์หมื่นคำสาป
สายตาของหัวหน้าพ่อครัวจับจ้องไปที่จิ่วเยี่ยและกล่าวว่า “สาวน้อยทำเพื่อเจ้าเด็กนี่กระมัง!”
“เจ้า…” มู่เฉียนซีมองไปที่หัวหน้าพ่อครัวด้วยความประหลาดใจ เขากลับรู้ว่ามีคำสาปอยู่บนร่างกายของจิ่วเยี่ย
หัวหน้าพ่อครัวกล่าวอีกว่า “เมื่อได้รับกุญแจเทพเผ่ามังกรและตามหาที่ที่เผ่ามังกรอยู่พบ และใช้กุญแจเทพเปิดคลังสมบัติของเผ่ามังกร ก็จะได้รับส่วนหนึ่งของคัมภีร์หมื่นคำสาปนั้นที่เผ่ามังกรปกป้องอยู่ สาวน้อย ข้าพูดถูกไหม?”
มู่เฉียนซีอึ้งไปเล็กน้อย “เจ้ารู้ทั้งหมด?”
“ข้าตามหาคัมภีร์หมื่นคำสาปมาหลายสิบปีแล้ว จะไม่รู้ได้อย่างไร?”
“เจ้าเป็นคนของเผ่าคำสาป?” มู่เฉียนซีถามขึ้น
“ไม่ใช่ ข้าก็เป็นเหมือนเจ้า สาวน้อย ข้ามีคนที่รักถูกคำสาปโบราณที่ยากจะแก้ได้”
คนที่รัก! เพราะคำสามคำนี้ จิ่วเยี่ยจึงมองชายชราผู้นี้อย่างถูกชะตาขึ้นมาเล็กน้อย
มู่เฉียนซีกล่าว “เช่นนั้น เจ้าอยากจะลงมือแย่งชิงหรือ? ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็จะไม่ยอมแพ้”
พ่อครัวไม่ได้ตอบนาง แต่ถามว่า “สาวน้อย เจ้าแซ่อะไร?”
หัวข้อที่พูดคุยเปลี่ยนไปมากจนมู่เฉียนซีรู้สึกสงสัย
มู่เฉียนซีตอบ “ข้าแซ่มู่!”
ชายชราหัวเราะ “ถ้าเป็นคนอื่น ข้าจะหยิบกุญแจเทพเผ่ามังกรมาโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น แต่สาวน้อยเจ้าหน้าตาน่าเอ็นดูถึงเพี
