ยนซีและกล่าวว่า “นายท่าน ด้วยพลังความแข็งแกร่งของข้า สามารถขวางราชทินนามล่วนได้ แต่สำหรับราชทินนามซวงแล้ว ไม่ทราบว่านายท่าน…”
มู่เฉียนซีกล่าว “ราชทินนามซวงมอบให้เป็นหน้าที่ข้าจัดการก็ได้แล้ว!”
“เจ้าค่ะ!”
ราชทินนามเฮยต่อสู้กับราชทินนามล่วนอย่างสุดกำลังความสามารถ ส่วนราชทินนามซวงสองพี่น้องก็เหมาะสมที่จะต่อสู้กับมู่เฉียนซีอย่างสมบูรณ์แบบและไร้ที่ติ
สำหรับพวกเขาสองพี่น้องแล้ว หนึ่งบวกหนึ่งไม่ได้เท่ากับสอง แต่เหนือกว่าเป็นร้อยเท่า
จัดการกับสาวน้อยผู้นี้ อย่าได้จัดการได้ง่าย ๆ เกินไปนักล่ะ
พวกเขาร่วมมือกันอย่างสมบูรณ์แบบและไร้ที่ติ ส่วนความเร็วของมู่เฉียนซีนั้นก็รวดเร็วขึ้นมาก และสามารถหลบหลีกการโจมตีของพวกเขาได้
“บัวแดงพิฆาต!”
“ทักษะโยวหลัว!”
“……”
การต่อสู้สนามจริงที่ได้ฝึกฝนอย่างนองเลือดในเมืองเฉยตูนี้ไม่ได้ไร้ประโยชน์เลย แม้ว่าจะเผชิญหน้ากับราชทินนามซวง มู่เฉียนซีก็ยังสามารถยืดหยัดรับมือได้
ทว่า ทางด้านของกู้ไป๋อีนั้นสถานการณ์เลวร้ายมาก
ระดับพลังวิญญาณของเขาในตอนนี้ไม่สามารถปิดบังได้อีกแล้ว
หลงฉือยิ้มพลางกล่าว “กู้ไป๋อีนะกู้ไป๋อี! ข้านึกไม่ถึงเลยว่าพลังวิญญาณของเจ้าจะถดถอยลงถึงขั้นจักรพรรดิยอดยุทธ์ระดับหนึ่ง เจ้าหลอกข้าได้อย่างน่าเวทนายิ่งนัก!”
ปัง ปัง ปัง!
เมื่อมองออกถึงพลังวิญญาณของกู้ไป๋อีแล้ว หลงฉือก็มีความมั่นใจมากขึ้นในการต่อสู้กับเขา
ถูกหลงฉือโจมตีอย่างต่อเนื่องอย่างนี้ กู้ไปอี
