ยังจะมาสร้างวังวนเช่นนี้ไว้ในที่แห่งนี้อีก ดูทีแล้วผู้เป็นเจ้าแห่งอุโมงค์ฝังศพมังกรนั้นไม่อยากที่จะให้ผู้อื่นเข้าไปยังส่วนใจกลางน่ะสิ!
“เจ้ายังมีเวลามาคิดเรื่องพวกนี้อีก เจ้าไม่กลัวที่จะออกไปไม่ได้หรือ?” อาถิงถามขึ้น
“ทำไมข้าต้องกลัวด้วยเล่า? อาถิง เจ้าเป็นถึงศาลานิรันดร์เชียวนะ! เปิดกระจกแห่งกาลเวลาเล็ก ๆ ขึ้นมาแดนหนึ่งก็คงจะไม่มีปัญหาแล้วกระมัง!”
“ในที่สุดเจ้าก็กล่าวในสิ่งที่ข้าชอบฟังเสียที เมื่อดูเหตุการณ์นี้ตั้งแต่ต้นจนจบแล้วข้าจะส่งเจ้าออกไป”
“ได้!”
พวกเขาเหมือนกับผู้เข้าร่วมชมอยู่ด้านข้างก็มิปาน คอยเฝ้ามองดูศึกการต่อสู้ใหญ่นี้
และในที่สุดมังกรดำก็มิอาจที่จะต่อสู้กับเผ่ามังกรเหล่านั้นได้ ร่างของมันได้ร่วงลงมาจากกลางอากาศและกระแทกลงบนพื้นดิน
เมื่อร่างกายอันมหึมาของมันได้กระแทกลงไปก็เกิดการสั่นสะเทือนปานปฐพีจะแยกและผืนฟ้าจะถล่ม การกระแทกนั้นได้ก่อให้เกิดหลุมขนาดใหญ่ขึ้นมาในทันที
“มันบาดเจ็บสาหัสแล้ว รีบไปจับมันเอาไว้เร็ว”
มังกรดำบาดเจ็บสาหัส เผ่ามังกรเหล่านั้นได้พุ่งลงไปในหลุม
แต่ในที่ที่มังกรดำตกลงไปนั้นกลับพลันปรากฏควันสีดำขึ้นมา
เผ่ามังกรอื่น ๆ ต่างร้องเสียงแหลมขึ้นมา “วิชาลับ บ้าจริง! มันสามารถใช้วิชาลับเช่นนี้ได้!”
ควันสีดำได้แผ่กระจายออกมา มู่เฉียนซีและกู้ไป๋อีเห็นพลังความสามารถและความรวดเร็วของเผ่ามังกรที่แข็งแกร่งเหล่านี้ถดถอยลง โดยประมาณแล้วได้ลดลงมาถึงขั้นพอ ๆ กับมนุษย
