ดูเหมือนว่าพวกเขาจะสูญเสียสติสัมปชัญญะไปเสียแล้ว และเริ่มต่อสู้กันอย่างจริงจัง
ราวกับว่าผู้ที่อยู่เหนือการควบคุมจะต้องได้รับบาดเจ็บเจียนตาย พวกเขาต่อสู้กันโดยที่หากอีกฝ่ายไม่ย่อยยับ ก็สาบานว่าจะไม่เลิกรา
เมื่อเทียบกับอันตรายที่ซ่อนอยู่ นี่ถือเป็นกับดักที่อันตรายที่สุด
พวกเขารอดพ้นจากการฆ่าล้างของสัตว์ประหลาดทุกชนิด แต่พวกเขาไม่สามารถหลบหนีความโลภในก้นบึ้งของหัวใจตนเองได้
บึ้ม!
แม้ว่ามู่เฉียนซีจะเป็นเพียงคนเดียวที่สงบเยือกเย็น แต่การที่พวกเขาเริ่มต่อสู้กันก็ทำให้มู่เฉียนซีต้องเข้าไปพัวพันด้วย
ราชทินนามฉื่อและราชทินนามอวิ๋นเริ่มพัวพันกัน ส่วนราชทินนามเฮยที่อยากให้มู่เฉียนซีตายไปอยู่แล้ว บวกกับความโลภในหัวใจของนาง นางจึงใช้ท่าไม้ตายที่รุนแรงมากต่อมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีตะโกนอย่างเย็นชาด้วยพลังวิญญาณ “พวกเจ้าเป็นถึงผู้ครองตำแหน่งราชทินนามแห่งเมืองเฮยตู แต่กลับถูกควบคุมเช่นนี้!”
“มีสติได้แล้ว ไม่อย่างนั้นข้าคงต้องปล่อยให้พวกเจ้าตายอยู่ที่นี่อย่างไร้ค่า”
ในความเป็นจริง วิธีที่ปลอดภัยที่สุดก็คือการออกไปในทันทีและไม่เข้าไปมีส่วนร่วมในการต่อสู้ครั้งนี้
แต่ที่นี่มีสมุนไพรวิญญาณที่สามารถหลอมยาหยินหยางอนันต์ได้และยังมีสมุนไพรวิญญาณระดับสวรรค์อีกด้วย นางจะละทิ้งได้อย่างไรเล่า?
คำพูดของมู่เฉียนซี พวกเขาแทบจะไม่ฟังเลยด้วยซ้ำ
มันเป็นอุโมงค์ฝังศพมังกรที่เหมือนฝันร้ายเสียจริง ใบหน้าของมู่เฉียนซีหม่นคล
