กว้างกว่าถ้ำก่อนหน้านี้อยู่ไม่น้อย
ปัก ปัก ปัก!
อีกสามคนนั้นมิได้โชคดีเหมือนเช่นมู่เฉียนซี
โดยเฉพาะราชทินนามเฮยที่ตกกระแทกลงมาอย่างอนาถ
ราชทินนามเฮยกล่าว “เจ้ามีหนทางที่จะออกมาได้แต่กลับไม่บอกแก่พวกเรา เจ้าคิดที่จะหนีออกมาผู้เดียวรึ?”
หากมิใช่เพราะนางรวดเร็วพอ เกรงว่าคงจะสามารถทำได้เพียงแค่มองดูพวกเขาออกไปตาปริบ ๆ
ส่วนนางจะติดอยู่ในมิตินั้นจนกระทั่งตาย!
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเฉยเมย “ใช่แล้วอย่างไร? ทำไมข้าจะต้องบอกเจ้า”
“พวกเรานั้นเข้ามาด้วยกันนะ!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้านั้นไม่ลืมที่เมื่อครู่นี้เจ้ายังคิดที่จะลงมือกับข้า เข้ามาด้วยกันแล้วอย่างไรเล่า?”
ราชทินนามเฮยกล่าวอะไรไม่ออก!
ในตอนนี้พวกเขาระแวดระวังที่รอบด้านด้วยเพราะกลัวว่าจะมีวานรหน้าปีศาจเหล่านั้นปรากฏตัวขึ้นอีก
แต่ทว่าในครานี้วานรหน้าปีศาจกลับมิได้ปรากฏตัวขึ้น
เมื่อมั่นใจแล้วว่าสถานที่แห่งนี้ปลอดภัย มู่เฉียนซีก็มองไปยังส่วนลึกของถ้ำแห่งนี้และได้เดินเข้าไปในทันที
ดวงตาของคนอื่น ๆ นั้นสาดส่องประกายออกมา ฝ่าบาทได้สมบัติล้ำค่าจากที่แห่งอื่นไปแล้วมิน้อย
บางทีที่แห่งนี้อาจจะมีสิ่งล้ำค่าอยู่ก็เป็นได้
ในถ้ำแห่งนี้มีเสาศิลาวางเรียงรายอยู่ ยิ่งเข้าไปด้านในมากเท่าไหร่อากาศก็ยิ่งหนาวเย็นมากขึ้นเท่านั้น
เมื่อไปถึงด้านใน พวกเขาก็พบว่าในที่แห่งนี้มีน้ำแข็งอันเย็นยะเยือกอยู่จำนวนไม่น้อย
ที่กลางชั้นน้ำแข็งมีสมุนไพรวิญญาณหลายต้นที่ราวกับว่ามันก
