อกล่าว “เป็นอะไรไปล่ะ หรือกลัวว่าข้าจะทำร้ายพวกเจ้าด้วยเม็ดยาวิญญาณนี้?”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “ไม่ใช่เช่นนั้นแน่นอน เพียงแต่ว่า ยานี้ดูเหมือนมันจะไม่อร่อยน่ะ ยากที่จะกลืนลงไปได้จริง ๆ”
ราชทินนามเฮยกล่าวเย้ยหยันว่า “ราชทินนามโยวถูกราชทินนามหานตามใจจนเคยตัว จนกลายเป็นคนเย่อหยิ่งเกินไปแล้ว เม็ดยาวิญญาณนี้ข้าว่ารสชาติมันก็อร่อยดี”
มู่เฉียนซีหันไปกล่าวกับกู้ไป๋อีว่า “เสี่ยวไป๋ ท่านป้าผู้นี้เป็นลมบ้าหมูอีกแล้วกระมัง เพื่อให้นางหยุดพูดจาไร้สาระ เช่นนั้นเราก็กินยาเม็ดนี้ไปให้สิ้นเรื่องเถอะ!”
กู้ไป๋อีในตอนนี้นั้น ยาพิษเม็ดนี้ไม่สามารถทำอันใดเขาได้ นางก็เช่นกัน
“อืม!” กู้ไป๋อีพยักหน้าพลางกล่าว
ท่านป้าเหรอ! ได้ยินมู่เฉียนซีเรียกตนเองเช่นนี้สีหน้าของราชทินนามเฮยก็เขียวคล้ำขึ้นมาทันที นางอยากจะจับสาวน้อยผู้นี้ฉีกปากเสียจริง
หลังจากที่ได้กลืนเม็ดยาวิญญาณลงไปแล้ว พวกเขาก็เดินมุ่งหน้าต่อไป
แต่ในขณะที่เดินอยู่นั้น พวกเขาก็พบว่าได้เดินวนอยู่ที่เดิม
“ฝ่าบาท!” คนอื่น ๆ ต่างก็หันไปมองหน้าหลงฉือพร้อมกัน
หลงฉือกล่าว “ที่นี่มีพลังที่แข็งแกร่งมาก มันได้ปิดผนึกมิติบริเวณรอบ ๆ ไว้ พวกเราก็เลยเดินวนอยู่ที่เดิมเช่นนี้”
ราชทินนามเฮยขมวดคิ้วขึ้น “แล้วจะทำเช่นไรกันดี?”
หลงฉือกล่าว “ข้ามีวิธีรับมืออยู่แล้ว!”
เขาเอามีดสีดำเล่มหนึ่งออกมาจากมิติ และกล่าวว่า “มีดเล่มนี้สามารถฉีกมิติให้พวกเราออกไปได้ ทันทีที่ข้าลงมื