รี่ยวแรง นางทําได้เพียงขอความช่วยเหลือจากผู้อื่น “ราชทินนามเหยียน ช่วยข้าด้วย!”
ตอนนี้ราชทินนามเหยียนถูกห่อหุ้มด้วยปราณกระบี่ของกู้ไป๋อี แม้ตัวเองยังจะเอาตัวไม่รอด
ในเวลานี้ หลงฉือก็เดินออกมาและกล่าวว่า “เอาล่ะ ทั้งหมดหยุดเดี๋ยวนี้!”
ทุกคนตะลึงงัน “หยุด!”
“การแข่งขันยังไม่ได้สรุปผลมิใช่รึ? ทําไมถึงหยุดล่ะ?”
“……”
พวกเขาจำเป็นต้องฟังคําสั่งของฝ่าบาท
มู่เฉียนซีและกู้ไป๋อีไม่รู้ว่าเจ้าหมอนี่กําลังวางแผนอะไรอยู่ จึงได้แต่หยุดมือก่อน
หลงฉือกล่าว “ความแข็งแกร่งและความสามารถของมู่เฉียนซี ทุกคนคงได้เห็นแล้ว”
“ที่ผ่านมานางเป็นผู้ที่มีพละกำลังอ่อนแอที่สุดแต่สามารถบุกผ่านหอคอยทั้งสามแห่งของเมืองเฮยตูได้ด้วยความเร็วที่รวดเร็วที่สุด คนเช่นนี้ก็เพียงพอที่จะทําให้ข้าแหกกฎให้นางได้ เป็นตําแหน่งราชทินนามที่สิบสามในเมืองเฮยตูของข้า”
“ตอนนี้ ข้าขอประกาศว่ามู่เฉียนซีเป็นราชทินนามอันดับที่สิบสามในเมืองเฮยตู”
หลังจากเสียงนั้นของหลงฉือดังขึ้น ด้านหลังของมู่เฉียนซีก็ปรากฏเป็นที่นั่งสีดําสนิทที่นั่งหนึ่ง
เมื่อพระที่นั่งปรากฏ หลงฉือก็กล่าวว่า “ถ้าเจ้าต้องการที่จะเป็นราชทินนามที่สิบสามก็นั่งลงซะ!”
มู่เฉียนซีเดินไปนั่งบนเก้าอี้สีดําที่หรูหรานี้อย่างใจเย็นและกลิ่นอายที่เย็นเฉียบก็ได้แผ่ซ่านออกมา
หลงฉือกล่าวว่า “ต่อไปข้าจะให้ฉายาเจ้า นับแต่นี้ไป เจ้าจะเป็นราชทินนามที่สิบสามแห่งเมืองเฮยตู”
ตัวอักษรโยวปรากฏขึ้นบนท
