โหลวหยูนได้ถูกทักษะโยวหลัวระเบิดอัดเสียจนเครื่องในทั้งห้าแหลก แต่เขาก็ยังคงยิ้มอย่างไม่เกรงกลัว มู่เฉียนซีขี้เกียจที่จะไปสนใจเจ้าหมอนั่น
ในตอนนี้จะต้องรักษาบาดแผลให้ตนเองเสียก่อน
ครานี้ได้รับบาดเจ็บหนักและเลือดที่ไหลออกไปนั้นมากมายนัก หากไม่รีบจัดการละก็ เกรงว่าจะเหลือเอาไว้เป็นภัยในภายหลัง
มู่เฉียนซีสะบัดมือ จากนั้นนางก็ได้นำยาจำนวนมากออกมาและเริ่มทำการห้ามเลือดให้ตนเอง
หลังจากที่เลือดหยุดไหลแล้วก็ได้ทำการล้างปากแผลเพื่อฆ่าเชื้อ
ท้ายที่สุดก็เย็บแผล!
“นางกำลังทำอะไรอยู่?”
ความรวดเร็วในการรักษาของมู่เฉียนซี พวกเขานั้นไม่อาจที่จะมองได้อย่างถนัดนัก แล้วก็ไม่รู้ว่านางกำลังทำอะไรอยู่กันแน่?
แต่ผ่านไปไม่นานพวกเขาก็ได้เห็นผลของมันแล้ว
“ดูเหมือนว่า….จะไม่มีเลือดไหลแล้ว!”
“ปากแผลเองก็ดูเหมือนจะถูกปิดผนึกไปแล้ว”
“……”
หลังจากที่เย็บแผลเสร็จเรียบร้อย มู่เฉียนซีก็ได้ฉีดยาให้แก่ตนเองไปอีกหลายเข็ม จากนั้นก็ได้นำยาเม็ดออกมาอีกหลายขวด
นางไม่ว่ากล่าวอะไรทั้งสิ้นก่อนจะกินมันเข้าไปทั้งหมด!
ทุกคนล้วนแต่ปากอ้าตาค้าง กิน…กินยาเม็ดเข้าไปเช่นนี้
ทรัพยากรด้านยาเม็ดของเมืองเฮยตูนั้นมีอยู่จำกัดเป็นอย่างมาก ในเดือนหนึ่งยังยากที่จะได้กินสักเม็ดสองเม็ด แต่ทว่านางกลับกินเข้าไปทีเดียวขวดใหญ่เช่นนั้น
เมื่อใช้ยาเม็ดกับยาน้ำจำนวนมากเช่นนี้ ในที่สุดสีหน้าที่ซีดเผือดของมู่เฉียนซีก็ได้มีสีขึ้นมาเพราะเลือดไปหล่อเลี้ยงเล
