าอย่างไม่ตระหนี่แม้แต่น้อย จากนั้นนางก็กระโดดขึ้นไปกลางอากาศ มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ทักษะโยวหลัว!”
ฟึบ ฟึบ! เมื่อทักษะนี้ได้พุ่งลงไป ผู้ที่ถูกทักษะโยวหลัวเข้าไป แน่นอนว่ายากที่จะหนีรอดความตายไปได้
“บัวแดงพิฆาต!” แล้วกระบวนท่ากระบี่อีกกระบวนก็ได้ตามมา ดอกบัวเพลิงสีแดงได้ห้อมล้อมพวกเขาเอาไว้
ร่างสีม่วงได้พุ่งออกไป มู่เฉียนซีฝ่าวงล้อมนี้ออกไปได้
ในตอนนี้ นางอยู่ในที่มืดส่วนพวกเขาอยู่ในที่สว่าง นางจะไม่ยอมให้พวกเขาหลายสิบคนรุมโจมตีอย่างโง่งมหรอก!
คนเหล่านั้นกล่าวขึ้นด้วยความตะลึง “ถึงขั้นสุดแล้ว!”
“นางได้มาถึงขั้นสุดแล้ว!”
“จะต้องฆ่านางให้ได้ก่อนหน้านั้น! รีบตามไป ตามเด็กสาวนั่นไปโดยที่ไม่ต้องสนใจอะไรทั้งสิ้น!”
“เร็วเข้า!”
มู่เฉียนซีรู้สึกว่าผู้ที่ต้องการจะฆ่านางนั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ อีกทั้งพวกเขายังรีบร้อนเป็นอย่างมาก
มู่เฉียนซีได้ใช้สัมผัสแห่งพลังวิญญาณและอ้อมไปหลบอยู่ในที่ที่ไม่มีคน
แต่ทันใดนั้นในมุมหนึ่งก็พลันปรากฏคนผู้หนึ่งขึ้น และเขาได้ตบนางกระเด็นออกมาในฝ่ามือเดียว
ลำแสงสีฟ้าลำแสงหนึ่งห่อหุ้มตัวมู่เฉียนซีเอาไว้ นางกระเด็นลอยออกไปทั้งตัว
พลังของสุ่ยจิงอิ๋งได้ปกป้องมู่เฉียนซีเอาไว้ไม่ให้นางเป็นอะไร ส่วนผู้ที่อยู่ในความมืดนั้นเป็นคนประหลาดที่มีความสูงแค่เพียงหนึ่งมี่ เขาเดินออกมาแล้วกล่าว “เจ้ากลับมีอาวุธวิญญาณชนิดป้องกันอยู่ ดูเหมือนว่าข้าจะดูเบาเจ้าไปแล้ว”
“หัวหน้าปู่ โ
